آیه ۱۳ سوره نمل: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش برچسبها: ویرایشگر بصری پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۳ سوره نمل''' سیزدهمین [[آیه]] از بیست و هفتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۳ سوره نمل''' سیزدهمین [[آیه]] از بیست و هفتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. آیه به آمدن [[موسی]] به نزد [[فرعون]] و [[انذار]] دادن او از [[عذاب]] الهی اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در آیه به رفتن موسی به نزد فرعون اشاره دارد که هنگامی که آنان [[معجزات]] الهی را دیدند، به او [[اتهام]] [[سحر]] و [[جادو]] دادند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۱۱-۴۱۲|ج=۱۵}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۱۰
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نمل | ||||
| تعداد آیات سوره | ۹۳ | ||||
| شماره آیه | ۱۳ | ||||
| شماره جزء | ۱۹ | ||||
| شماره حزب | ۷۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۳ سوره نمل سیزدهمین آیه از بیست و هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به آمدن موسی به نزد فرعون و انذار دادن او از عذاب الهی اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَلَمَّا جَاءَتْهُمْ آيَاتُنَا مُبْصِرَةً قَالُوا هَٰذَا سِحْرٌ مُبِينٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«پس چون آيات ما به روشني به آنان رسيد، گفتند: اين جادوي آشكار است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و چون آیات ما روشنگرانه به سر وقت آنان آمد، گفتند این جادویی آشکار است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در آیه به رفتن موسی به نزد فرعون اشاره دارد که هنگامی که آنان معجزات الهی را دیدند، به او اتهام سحر و جادو دادند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نمل، بیست و هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره شعراء و پیش از سوره قصص نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره نمل، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۴: ۵۴۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۵: ۴۸۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۷۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۷۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۵: ۴۱۱-۴۱۲.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نمل»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۲۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
