آیه ۶۱ سوره هود: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۶۱ سوره هود''' شصت و یکمین [[آیه]] از یازدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۶۱ سوره هود''' شصت و یکمین [[آیه]] از یازدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. این آیه سرآغاز بیان بخشهایی از زندگی [[صالح]] [[پیامبر]] و سرانجام [[قوم ثمود]] است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] از آغاز پیامبری صالح و سخنان او با قوم ثمود چنین گزارش کرده است: «و به سوی (قوم) ثمود برادرشان صالح را فرستادیم، گفت: ای قوم من! [[الله]] را [[پرستش]] کنید که [[معبود|معبودی]] جز او برای شما نیست. او است که شما را از زمین آفرید و آبادی آن را به شما واگذار نمود. از او [[آمرزش]] بطلبید. سپس به سوی او بازگردید که [[پروردگار|پروردگارم]] (به بندگان خود) نزدیک و [[اجابت]] کننده (تقاضاهای آنها) است.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۴۹-۱۵۱|ج=۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۰۵
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | هود | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۳ | ||||
| شماره آیه | ۶۱ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۶۱ سوره هود شصت و یکمین آیه از یازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه سرآغاز بیان بخشهایی از زندگی صالح پیامبر و سرانجام قوم ثمود است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا ۚ قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُ ۖ هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ ۚ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُجِيبٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و بهسوی ثمود برادرشان صالح را فرستاديم گفت: اي قوم من! خدا را بپرستيد که معبودي جز او براي شما وجود ندارد، اوست که شما را از زمين آفريده، و شما را به آباد کردن آن گمارده است پس، از او آمرزش بخواهيد و بهسوی او برگرديد، بيگمان پروردگارم نزديک و اجابت کننده(ی دعا) است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و به سوی قوم ثمود برادرشان صالح را [فرستادیم] گفت ای قوم من خداوند را که خدایی جز او ندارید بپرستید، او شما را از زمین پدید آورد و شما را به آبادگری در آن واداشت، پس از او آمرزش بخواهید و به درگاه او توبه کنید، که بیگمان پروردگار من نزدیک و اجابتگر است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن از آغاز پیامبری صالح و سخنان او با قوم ثمود چنین گزارش کرده است: «و به سوی (قوم) ثمود برادرشان صالح را فرستادیم، گفت: ای قوم من! الله را پرستش کنید که معبودی جز او برای شما نیست. او است که شما را از زمین آفرید و آبادی آن را به شما واگذار نمود. از او آمرزش بطلبید. سپس به سوی او بازگردید که پروردگارم (به بندگان خود) نزدیک و اجابت کننده (تقاضاهای آنها) است.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره هود، یازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره یوسف و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۱۲، ۱۷ و ۱۱۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره هود، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۳۶۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰: ۴۵۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۲۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۲۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۹: ۱۴۹-۱۵۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره هود»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۷۴.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
