آیه ۲۰۷ سوره شعراء: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۲۰۷ سوره شعراء''' دویست و هفتمین [[آیه]] از بیست و ششمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۲۰۷ سوره شعراء''' دویست و هفتمین [[آیه]] از بیست و ششمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. متن آیه به پاسخ [[قرآن]] به [[مجرمان|مجرمانی]] که به هنگام دیدن [[عذاب]] مهلت میخواهند، اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
== ترجمه == | == ترجمه == | ||
[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص= | [[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص=۳۷۶}}</ref> | ||
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote> | <blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote> | ||
[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازدهامامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص= | [[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازدهامامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص=۳۷۶}}</ref> | ||
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote> | <blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote> | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: در ادامه آیات گذشته که درباره عدم [[ایمان]] مجرمان و [[گناهکاران]] به [[آیات قرآن]] بود، در این آیه، [[قرآن]] به مهلت خواهی مجرمان چنین پاسخ میدهد: «[اگر به آنها سالیان بسیاری مهلت داده شود] ...این تمتع و بهرهگیری از دنیا برای آنها سودی نخواهد داشت.» یعنی آنها ایمان نمیآورند، هر چند بارها و مدت زمانی طولانی به آنها عمر و مهلت داده شود.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۶۱|ج=۱۵}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۳۹
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | شعراء | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۲۷ | ||||
| شماره آیه | ۲۰۷ | ||||
| شماره جزء | ۱۹ | ||||
| شماره حزب | ۷۵ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲۰۷ سوره شعراء دویست و هفتمین آیه از بیست و ششمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. متن آیه به پاسخ قرآن به مجرمانی که به هنگام دیدن عذاب مهلت میخواهند، اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
مَا أَغْنَىٰ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يُمَتَّعُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«(اين بهرهمندي در دنيا) چه چيزي از آنان دور میكند؟»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«آن برخورداریشان به کار آنان نیاید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در ادامه آیات گذشته که درباره عدم ایمان مجرمان و گناهکاران به آیات قرآن بود، در این آیه، قرآن به مهلت خواهی مجرمان چنین پاسخ میدهد: «[اگر به آنها سالیان بسیاری مهلت داده شود] ...این تمتع و بهرهگیری از دنیا برای آنها سودی نخواهد داشت.» یعنی آنها ایمان نمیآورند، هر چند بارها و مدت زمانی طولانی به آنها عمر و مهلت داده شود.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره شعرا، بیست و ششمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و هفتیمن سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره واقعه و پیش از سوره نمل نازل شد. از مجموع آیات این سوره، پنج آیه (۱۹۷ و ۲۲۴ تا ۲۲۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره شعراء، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۴: ۵۳۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۵: ۴۴۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۷۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۷۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۵: ۳۶۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره شعراء»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۵۴.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
