آیه ۱۱ سوره نحل: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
مصورسازی رباتیک |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه | ||
| تصویر = Topkapi_EH4_0336.png | |||
| توضیح تصویر = متن آیه ۱۱ سوره نحل در [[مصحف توپقاپی]] متعلق به قرن ۱-۲ قمری | |||
| متن جایگزین = قرآنی قدیمی به خط کوفی | |||
}} | |||
'''آیه ۱۱ سوره نحل''' یازدهمین [[آیه]] از شانزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۱ سوره نحل''' یازدهمین [[آیه]] از شانزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه از منافع و موارد استفاده [[نعمت]] آب در زندگی انسانها سخن گفته شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۲۲: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: در ادامه آیه قبل، در این آیه از سایر موارد استفاده آب در زندگی انسانها سخن به میان آمده است. براساس متن آیه، آب وسیله سرسبزی و رشد گیاهان زمینهای کشاورزی است و باعث به وجود آمدن انواع درختان زیتون، خرما و انگور و تمام میوهها میشود. سپس به این نکته اشاره میشود که در این مطلب نشانههای روشنی بر وجود [[خداوند]] است برای کسانی که اهل تفکر و اندیشهاند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۷۰|ج=۱۱}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
| خط ۳۹: | خط ۴۳: | ||
{{ناوبری آیات}} | {{ناوبری آیات}} | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر= | {{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | ||
[[رده:آیههای مکی قرآن]] | [[رده:آیههای مکی قرآن]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۱۸
 متن آیه ۱۱ سوره نحل در مصحف توپقاپی متعلق به قرن ۱-۲ قمری | |||||
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نحل | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۸ | ||||
| شماره آیه | ۱۱ | ||||
| شماره جزء | ۱۴ | ||||
| شماره حزب | ۵۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۱ سوره نحل یازدهمین آیه از شانزدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه از منافع و موارد استفاده نعمت آب در زندگی انسانها سخن گفته شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
يُنْبِتُ لَكُمْ بِهِ الزَّرْعَ وَالزَّيْتُونَ وَالنَّخِيلَ وَالْأَعْنَابَ وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«خداوند به وسيلۀ آن، کشت و زيتون و خرما و انگور از همه نوع ميوه ميروياند، بيگمان در اين نشانۀ روشني است براي کسانيکه انديشه ميکنند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«با آن برای شما زراعت و زیتون و خرما و انگور و از هر گونه محصولات [دیگر] میرویاند، بیگمان در این برای اندیشهوران مایه عبرتی هست»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در ادامه آیه قبل، در این آیه از سایر موارد استفاده آب در زندگی انسانها سخن به میان آمده است. براساس متن آیه، آب وسیله سرسبزی و رشد گیاهان زمینهای کشاورزی است و باعث به وجود آمدن انواع درختان زیتون، خرما و انگور و تمام میوهها میشود. سپس به این نکته اشاره میشود که در این مطلب نشانههای روشنی بر وجود خداوند است برای کسانی که اهل تفکر و اندیشهاند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نحل، شانزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتادمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره کهف و پیش از سوره نوح نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهل آیه اول را مکی و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره نحل، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۴۹ این سوره، سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۹: ۱۷۹.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۲: ۲۹۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۶۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۶۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۱: ۱۷۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نحل»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
