|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۷ سوره فاطر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۷ سوره فاطر''' هفتمین [[آیه]] از سی و پنجمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۷ سوره فاطر''' هفتمین [[آیه]] از سی و پنجمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. این آیه به طور اجمالی به سرانجام [[کافران]] و [[مؤمنان]] اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، عاقبت کافران طغیانگر را عذاب شدید و سرانجام مؤمنان نیکوکار را [[آمرزش|مغفرت]] و پاداش عظیم الهی دانسته و چنین میگوید: «کسانی که راه [[کفر]] پیش گرفتند: بهره آنها [[عذاب]] شدید است و آنها که [[ایمان]] آوردند و [[عمل صالح]] انجام دادند؛ مغفرت و پاداش بزرگ از آن آنها است.» به گفته مکارم، نکته قابل توجه در آیه اینست که در مورد استحقاق عذاب تنها به مسئله «کفر» قناعت میکند ولی در مسئله مغفرت و اجر کبیر «ایمان» را کافی نمیشمرد، بلکه «عمل صالح» را نیز بر آن میافزاید، چرا که کفر به تنهایی مایه [[خلود]] در عذاب است، ولی ایمان بدون عمل مایه نجات نخواهد بود، بلکه ایمان و عمل از یک نظر لازم و ملزوم یکدیگرند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۸۴-۱۸۵|ج=۱۸}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۴۷
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | فاطر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۴۵ | ||||
| شماره آیه | ۷ | ||||
| شماره جزء | ۲۲ | ||||
| شماره حزب | ۸۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷ سوره فاطر هفتمین آیه از سی و پنجمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه به طور اجمالی به سرانجام کافران و مؤمنان اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
الَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ ۖ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«کسانیکه کفر ورزیدهاند عذاب سختی دارند و کسانیکه ایمان آورده و کارهای شایسته کردهاند آنان آمرزش و پاداشی بزرگ دارند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«کسانی که کفرورزیدهاند عذابی شدید [در پیش] دارند، و کسانی که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته کردهاند، از آمرزش و پاداشی عظیم برخوردارند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، عاقبت کافران طغیانگر را عذاب شدید و سرانجام مؤمنان نیکوکار را مغفرت و پاداش عظیم الهی دانسته و چنین میگوید: «کسانی که راه کفر پیش گرفتند: بهره آنها عذاب شدید است و آنها که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند؛ مغفرت و پاداش بزرگ از آن آنها است.» به گفته مکارم، نکته قابل توجه در آیه اینست که در مورد استحقاق عذاب تنها به مسئله «کفر» قناعت میکند ولی در مسئله مغفرت و اجر کبیر «ایمان» را کافی نمیشمرد، بلکه «عمل صالح» را نیز بر آن میافزاید، چرا که کفر به تنهایی مایه خلود در عذاب است، ولی ایمان بدون عمل مایه نجات نخواهد بود، بلکه ایمان و عمل از یک نظر لازم و ملزوم یکدیگرند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره فاطر، سی و پنجمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره فرقان و پیش از سوره مریم نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره فاطر، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۲۲۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۱۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۳۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۳۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۸: ۱۸۴-۱۸۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره فاطر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۱۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
