آیه ۱۱ سوره فاطر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۱ سوره فاطر''' یازدهمین [[آیه]] از سی و پنجمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۱ سوره فاطر''' یازدهمین [[آیه]] از سی و پنجمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. اشاره آیه به خلقت انسان از خاک و برشمردن مواردی از علم مخصوص [[خداوند]] میباشد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه آفرینش اولیه انسانها را از خاک دانسته و سپس به نمونههایی از علم مخصوص خداوند را اشاره کرده است: «خداوند شما را از خاک آفرید، سپس از نطفه، سپس شما را به صورت همسران یکدیگر قرار داد، هیچ جنس مادهای باردار نمیشود و وضع حمل نمیکند مگر به علم او و هیچ انسانی عمر طولانی نمیکند و هیچکس از عمرش کاسته نمیشود مگر اینکه در کتاب [علم خداوند] ثبت است، اینها همه برای خداوند آسان است.» در متن آیه بارداری جنس ماده و زمان وضع حملش، مقدار عمر انسانها و افزایش و کاهش آن، همگی از مواردی برشمردهاند که در کتاب علم خداوند ثبت است و تنها خداوند به آنها علم و آگاهی دارد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۰۰-۲۰۴|ج=۱۸}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۳۶
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | فاطر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۴۵ | ||||
| شماره آیه | ۱۱ | ||||
| شماره جزء | ۲۲ | ||||
| شماره حزب | ۸۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۱ سوره فاطر یازدهمین آیه از سی و پنجمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. اشاره آیه به خلقت انسان از خاک و برشمردن مواردی از علم مخصوص خداوند میباشد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ أَزْوَاجًا ۚ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنْثَىٰ وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ ۚ وَمَا يُعَمَّرُ مِنْ مُعَمَّرٍ وَلَا يُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهِ إِلَّا فِي كِتَابٍ ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و خداوند شما را از خاک سپس از نطفه آفرید و آنگاه شما را به صورت زوجهایی (نر و ماده) درآورد، و هیچ زنی باردار نمیشود و وضع حمل نمیکند مگر اینکه خدا میداند، و هیچ عمر یا بندهای عمر نمییابد و از عمرش کاسته نمیشود مگر اینکه در کتاب (لوح محفوظ) ثبت و ضبط شده است بیگمان این (کار) برای خداوند آسات است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و خداوند شما را از خاک، سپس از نطفه آفریده است، سپس شما را زوج [نر و ماده] گردانده است، و هیچ زنی باردار نمیشود و وضع حمل نمیکند مگر با علم او، و هیچ کهنسالی عمر داده یا از عمر او کاسته نمیشود، مگر آنکه در کتابی [مسطور] است، این امر بر خداوند آسان است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه آفرینش اولیه انسانها را از خاک دانسته و سپس به نمونههایی از علم مخصوص خداوند را اشاره کرده است: «خداوند شما را از خاک آفرید، سپس از نطفه، سپس شما را به صورت همسران یکدیگر قرار داد، هیچ جنس مادهای باردار نمیشود و وضع حمل نمیکند مگر به علم او و هیچ انسانی عمر طولانی نمیکند و هیچکس از عمرش کاسته نمیشود مگر اینکه در کتاب [علم خداوند] ثبت است، اینها همه برای خداوند آسان است.» در متن آیه بارداری جنس ماده و زمان وضع حملش، مقدار عمر انسانها و افزایش و کاهش آن، همگی از مواردی برشمردهاند که در کتاب علم خداوند ثبت است و تنها خداوند به آنها علم و آگاهی دارد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره فاطر، سی و پنجمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره فرقان و پیش از سوره مریم نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره فاطر، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۲۲۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۲۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۳۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۳۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۸: ۲۰۰-۲۰۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره فاطر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۱۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
