آیه ۱۳ سوره فاطر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۳ سوره فاطر''' سیزدهمین [[آیه]] از سی و پنجمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۳ سوره فاطر''' سیزدهمین [[آیه]] از سی و پنجمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به چند نمونه از [[آیات آفاقی]] اشاره شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در معرفی برخی از آیات آفاقی به گردش شب و روز و مسخر شدن ماه و خورشید برای انسان اشاره دارد و میگوید: «او شب را در روز داخل میکند و روز را در شب و خورشید و ماه را مسخر [شما] کرده، هر کدام از آنها تا سرآمد معینی به حرکت خود ادامه دهد. این است خداوند، پروردگار شما، حاکمیت [در سراسر عالم] از آن او است و کسانی را که جز او میخوانید [و میپرستید] حتی به اندازه پوست نازک هسته خرما حاکمیت [و مالکیت] ندارند!» در لغت «یولج» (از ماده ایلاج) به معنی داخل کردن است و ممکن است اشاره به یکی از دو معنی یا هر دو معنی زیر باشد: ۱) افزایش و کاهش تدریجی شب و روز در طول سال که مایه پیدایش فصول مختلف میباشد، ۲) انتقال تدریجی از شب به روز و از روز به شب به واسطه وجود شفق و بین الطلوعین که از خطرات انتقال ناگهانی از ظلمت به نور و از نور به ظلمت جلوگیری میکند و به انسان آمادگی کافی برای انتقال کاملاً آرام و بی خطر را از یکی به دیگری فراهم میسازد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۱۲-۲۱۴|ج=۱۸}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۷
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | فاطر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۴۵ | ||||
| شماره آیه | ۱۳ | ||||
| شماره جزء | ۲۲ | ||||
| شماره حزب | ۸۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۳ سوره فاطر سیزدهمین آیه از سی و پنجمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به چند نمونه از آیات آفاقی اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى ۚ ذَٰلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ ۚ وَالَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ مَا يَمْلِكُونَ مِنْ قِطْمِيرٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«(خدا) شب را در روز و روز را در شب داخل میکند، و خورشید و ماه را رام ساخته، هریک (از آنها) تا سر آمدی معیّن روان است این است خداوند پروردگار شما، فرمانروایی اوراست، و کسانی را که بهجای او به فریاد میخوانید حتی مالکیت پوست هستة خرمایی را ندراند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«از شب میکاهد و بر روز میافزاید و از روز میکاهد و بر شب میافزاید، و خورشید و ماه را رام کرده است که هر یک تا سرآمدی معین جریان دارند، چنین است خداوند پروردگارتان، که فرمانروایی او راست، و کسانی که [ای ناباوران] به جای او میخوانید، مالک [چیزی حتی به اندازه] پوست هسته خرما نیستند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در معرفی برخی از آیات آفاقی به گردش شب و روز و مسخر شدن ماه و خورشید برای انسان اشاره دارد و میگوید: «او شب را در روز داخل میکند و روز را در شب و خورشید و ماه را مسخر [شما] کرده، هر کدام از آنها تا سرآمد معینی به حرکت خود ادامه دهد. این است خداوند، پروردگار شما، حاکمیت [در سراسر عالم] از آن او است و کسانی را که جز او میخوانید [و میپرستید] حتی به اندازه پوست نازک هسته خرما حاکمیت [و مالکیت] ندارند!» در لغت «یولج» (از ماده ایلاج) به معنی داخل کردن است و ممکن است اشاره به یکی از دو معنی یا هر دو معنی زیر باشد: ۱) افزایش و کاهش تدریجی شب و روز در طول سال که مایه پیدایش فصول مختلف میباشد، ۲) انتقال تدریجی از شب به روز و از روز به شب به واسطه وجود شفق و بین الطلوعین که از خطرات انتقال ناگهانی از ظلمت به نور و از نور به ظلمت جلوگیری میکند و به انسان آمادگی کافی برای انتقال کاملاً آرام و بی خطر را از یکی به دیگری فراهم میسازد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره فاطر، سی و پنجمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره فرقان و پیش از سوره مریم نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره فاطر، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۲۲۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۲۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۳۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۳۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۸: ۲۱۲-۲۱۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره فاطر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۱۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
