بدون تصویر

آیه ۲۱۲ سوره شعراء: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات آیه}}
{{جعبه اطلاعات آیه}}


'''آیه ۲۱۲ سوره شعراء''' دویست و دوازدهمین [[آیه]] از بیست و ششمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن به‌شمار می‌آید.
'''آیه ۲۱۲ سوره شعراء''' دویست و دوازدهمین [[آیه]] از بیست و ششمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن به‌شمار می‌آید. متن آیه بر عدم دسترسی [[شیاطین]] و [[جنیان]] در مراحل [[نزول قرآن]] و محتوای آن اشاره و تأکید دارد.


== متن ==
== متن ==
خط ۱۸: خط ۱۸:


== محتوا ==
== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه <ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱|ج=۱}}</ref>
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند: آیه به این مطلب اشاره دارد که ساحت [[قرآن]] پاک و ایمن از دخالت موجودات پلید عالم است و آنان به هیچ یک از مراحل نزول قرآن و بر محتوای آن هیچ‌گونه دسترسی، تسلط و قدرتی ندارند. بر طبق متن آیه چنین آمده است: «آنها از [[استراق سمع]] (و شنیدن اخبار آسمان‌ها) برکنارند.» به گزارش مکارم، در این آیات سه‌گانه به [[اتهام]] [[مشرکان]] به [[پیامبر اسلام]] مبنی بر ارتباط او با جنیان، سه پاسخ قاطع گفته شده است: «۱.عدم تناسب محتواى قرآن با [[القائات]] شيطانى، ۲.عدم قدرت شياطين بر چنين كار، ۳.ممنوع بودن شياطين از استراق سمع!»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۶۳-۳۶۴|ج=۱۵}}</ref>


== شأن نزول و ترتیب ==
== شأن نزول و ترتیب ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۱۲

آیه ۲۱۲ سوره شعراء
مشخصات قرآنی
نام سورهشعراء
تعداد آیات سوره۲۲۷
شماره آیه۲۱۲
شماره جزء۱۹
شماره حزب۷۵
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۲۱۲ سوره شعراء دویست و دوازدهمین آیه از بیست و ششمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. متن آیه بر عدم دسترسی شیاطین و جنیان در مراحل نزول قرآن و محتوای آن اشاره و تأکید دارد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ آیهٔ ۲۱۲ از سورهٔ ۲۶ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«قطعاً ايشان از شنيدن دور (و محروم)اند»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«چرا که ایشان از شنیدن [وحی‌] برکنار هستند»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: آیه به این مطلب اشاره دارد که ساحت قرآن پاک و ایمن از دخالت موجودات پلید عالم است و آنان به هیچ یک از مراحل نزول قرآن و بر محتوای آن هیچ‌گونه دسترسی، تسلط و قدرتی ندارند. بر طبق متن آیه چنین آمده است: «آنها از استراق سمع (و شنیدن اخبار آسمان‌ها) برکنارند.» به گزارش مکارم، در این آیات سه‌گانه به اتهام مشرکان به پیامبر اسلام مبنی بر ارتباط او با جنیان، سه پاسخ قاطع گفته شده است: «۱.عدم تناسب محتواى قرآن با القائات شيطانى، ۲.عدم قدرت شياطين بر چنين كار، ۳.ممنوع بودن شياطين از استراق سمع!»[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره شعرا، بیست و ششمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و هفتیمن سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره واقعه و پیش از سوره نمل نازل شد. از مجموع آیات این سوره، پنج آیه (۱۹۷ و ۲۲۴ تا ۲۲۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند. در سوره شعراء، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.