آیه ۶ سوره نحل: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۶ سوره نحل''' ششمین [[آیه]] از شانزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۶ سوره نحل''' ششمین [[آیه]] از شانزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. این آیه به جنبه روانی استفاده از چهارپایان برای انسانها اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote> | <blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote> | ||
== | == ضحتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه به جنبه روانی استفاده از چهارپایان چنین اشاره کرده است: «در این حیوانات برای شما زینت و شكوهی است به هنگامی که آنها را به استراحتگاهشان باز میگردانید و هنگامی که صبحگاهان به صحرا میفرستید.» به گزارش مکارم، «تریحون» (از ماده اراحه) به معنی باز گرداندن حیوانات به هنگام غروب به آغلها است و «تسرحون» (از ماده سروح) به معنی بیرون کردن چهار پایان به هنگام صبح به سوی چراگاه است.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۵۹-۱۶۰|ج=۱۱}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۲۳
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نحل | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۸ | ||||
| شماره آیه | ۶ | ||||
| شماره جزء | ۱۴ | ||||
| شماره حزب | ۵۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۶ سوره نحل ششمین آیه از شانزدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه به جنبه روانی استفاده از چهارپایان برای انسانها اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَلَكُمْ فِيهَا جَمَالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَحِينَ تَسْرَحُونَ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و برايتان در آنها زيبايي است وقتيکه آنها را (شامگاهان از چرا) باز ميآوريد و آنگاه که آنها را (بامدادن به چرا) روانه ميکنيد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و هنگامی که آنها را [شامگاهان] از چرا باز میگردانید، یا [بامدادان] به چرا میبرید، شما را در آن تجملی هست»
ضحتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه به جنبه روانی استفاده از چهارپایان چنین اشاره کرده است: «در این حیوانات برای شما زینت و شكوهی است به هنگامی که آنها را به استراحتگاهشان باز میگردانید و هنگامی که صبحگاهان به صحرا میفرستید.» به گزارش مکارم، «تریحون» (از ماده اراحه) به معنی باز گرداندن حیوانات به هنگام غروب به آغلها است و «تسرحون» (از ماده سروح) به معنی بیرون کردن چهار پایان به هنگام صبح به سوی چراگاه است.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نحل، شانزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتادمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره کهف و پیش از سوره نوح نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهل آیه اول را مکی و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره نحل، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۴۹ این سوره، سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۹: ۱۷۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۲: ۲۹۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۶۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۶۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۱: ۱۵۹-۱۶۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نحل»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.