آیه ۱۴ سوره نحل

آیه ۱۴ سوره نحل

مشخصات قرآنی
نام سوره	نحل
تعداد آیات سوره	۱۲۸
شماره آیه	۱۴
شماره جزء	۱۴
شماره حزب	۵۴
اطلاعات دیگر
{{{page}}} آیه قبل	آیه بعد {{{page}}}

آیه ۱۴ سوره نحل چهاردهمین آیه از شانزدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. این آیه اشاره دارد به دریا و مجموعه نعمت‌هایی که در داخل آن یا در ارتباط با آن وجود دارد و برای استفاده انسان‌ها هستند.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:

 وَهُوَ الَّذِي سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَتَسْتَخْرِجُوا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيهِ وَلِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ  

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:

«و اوست که دريا را مسخر و رام ساخته است تا از آن گوشت تازه بخوريد و از آن زيور آلاتي بيرون بياوريد که آن را مي‌پوشيد و کشتي‌ها را در آن شکافنده مي‌بيني، و تا از فضل او بجوييد و باشد که سپاس‌گزاري کنيد»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:

«او کسی است که دریا را رام کرد تا از [صید] آن گوشتی تر و تازه بخورید و از آن زیورهایی بیرون آورید که آنها را 'می‌پوشید' و کشتی‌ها را می‌بینی که در آن دریا شکافند، و چنین کرد تا از فضل و کرم او معاش خود فراهم آورید و باشد که سپاس بگزارید»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: آیه مورد بحث در ادامه آیات قبلی، به مسخر شدن نعمت دریا برای انسان‌ها اشاره شده و سپس تعدادی از مواردی که مورد استفاده انسان‌ها در زندگی هستند،‌ نام برده شده است. برطبق متن آیه،‌ خداوند دریا را مسخر انسان‌ها قرار داد و سپس از سه قسمت از منافع آن برای انسان‌ها یاد شده است: نخست گوشت تازه‌ای که از دریا به دست می‌آید و انسان می‌خورد. دوم وسایل زینتی که از داخل دریا استخراج می‌شوند. سوم امکان حرکت کشتی‌ها بر روی دریاها که به وسیله آن انسان‌ها می‌توانند بهره‌های بسیاری در زندگی خویش ببرند. در پایان آیه بر مسئله شکرگزاری از خداوند تأکید می‌شود.

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره نحل، شانزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتادمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره کهف و پیش از سوره نوح نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهل آیه اول را مکی و الباقی را مدنی دانسته‌اند. در سوره نحل، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند. آیه ۴۹ این سوره، سجده مستحب دارد.

پانویس

منابع

• خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
• دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
• رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
• گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
• طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
• مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.