آیه ۳۸ سوره نحل: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۳۸ سوره نحل''' سی و هشتمین [[آیه]] از شانزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۳۸ سوره نحل''' سی و هشتمین [[آیه]] از شانزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. این آیه به بیان [[اعتقاد|عقاید]] نادرست گمراهان درباره [[معاد]] پرداخته است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه درباره باور نادرست گمراهان و [[هدایت]] نایافتگان درباره معاد چنین آورده است: «آنها مؤکدا [[سوگند]] یاد کردند که [[خدا|خداوند]] کسانی را که میمیرند؛ هرگز [[مبعوث]] نمیکند، این [[وعده]] قطعی خداوند است (که در [[رستاخیز]]، دادگاه عدل خداوند برای حسابرسی به اعمال مردم برپاخواهد شد.) ولی غالب مردم نمیدانند.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۳۰-۲۳۱|ج=۱۱}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۵۶
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نحل | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۸ | ||||
| شماره آیه | ۳۸ | ||||
| شماره جزء | ۱۴ | ||||
| شماره حزب | ۵۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۸ سوره نحل سی و هشتمین آیه از شانزدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه به بیان عقاید نادرست گمراهان درباره معاد پرداخته است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ ۙ لَا يَبْعَثُ اللَّهُ مَنْ يَمُوتُ ۚ بَلَىٰ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و به طور جدي به خدا سوگند خوردند که خداوند کسي را که ميميراند زنده نميگرداند، آري! اين وعدۀ راستين خداست ولي بيشتر مردم نميدانند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و سختترین سوگندهایشان را به نام خدا میخوردند که خداوند کسانی را که مردهاند، از نو زنده نخواهد کرد، آری [خواهد کرد]، این است وعدهای که به حق بر عهده اوست، ولی بیشترینه مردم نمیدانند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه درباره باور نادرست گمراهان و هدایت نایافتگان درباره معاد چنین آورده است: «آنها مؤکدا سوگند یاد کردند که خداوند کسانی را که میمیرند؛ هرگز مبعوث نمیکند، این وعده قطعی خداوند است (که در رستاخیز، دادگاه عدل خداوند برای حسابرسی به اعمال مردم برپاخواهد شد.) ولی غالب مردم نمیدانند.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نحل، شانزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتادمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره کهف و پیش از سوره نوح نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهل آیه اول را مکی و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره نحل، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۴۹ این سوره، سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۰: ۲۰۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۲: ۳۲۹.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۷۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۷۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۱: ۲۳۰-۲۳۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نحل»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
