آیه ۱۰۰ سوره نحل: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۰۰ سوره نحل''' صدمین [[آیه]] از شانزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۰۰ سوره نحل''' صدمین [[آیه]] از شانزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. این آیه اشاره دارد به مسئله تسلط [[شیطان]] بر کسانیکه او را به عنوان ولی و سرپرست خویش برگزیدهاند. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در آیه از [[ولایت]] و تسلط شیطان بر افرادی که سرپرستی او را پذیرفته و به [[خدا]] [[مشرک]] شدهاند سخن گفته و چنین آورده است: «تنها تسلط او بر کسانی است که او را دوست میدارند و به رهبری و سرپرستی خود انتخابش کردهاند و آنها که او را شریک خدا در [[اطاعت]] و بندگی قرار دادهاند.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۹۷|ج=۱۱}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۴۰
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نحل | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۸ | ||||
| شماره آیه | ۱۰۰ | ||||
| شماره جزء | ۱۴ | ||||
| شماره حزب | ۵۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۰۰ سوره نحل صدمین آیه از شانزدهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. این آیه اشاره دارد به مسئله تسلط شیطان بر کسانیکه او را به عنوان ولی و سرپرست خویش برگزیدهاند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
إِنَّمَا سُلْطَانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَالَّذِينَ هُمْ بِهِ مُشْرِكُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«يک سلطۀ او فقط بر کساني است که او را به دوستي ميگيرند، و بر کساني است که آنها به او (=خداوند) شرک ميورزند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«سلطه او فقط بر کسانی است که دوستدارش هستند و کسانی که به خداوند شرک میورزند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در آیه از ولایت و تسلط شیطان بر افرادی که سرپرستی او را پذیرفته و به خدا مشرک شدهاند سخن گفته و چنین آورده است: «تنها تسلط او بر کسانی است که او را دوست میدارند و به رهبری و سرپرستی خود انتخابش کردهاند و آنها که او را شریک خدا در اطاعت و بندگی قرار دادهاند.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نحل، شانزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتادمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره کهف و پیش از سوره نوح نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهل آیه اول را مکی و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره نحل، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۴۹ این سوره، سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۰: ۲۶۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۲: ۴۷۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۷۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۷۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۱: ۳۹۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نحل»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
