آیه ۱۲۱ سوره نحل: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۱۰

آیه ۱۲۱ سوره نحل صد و بیست و یکمین آیه از شانزدهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن به‌شمار می‌آید. در این آیه ابراهیم پیامبر با وصف بنده شاکر خداوند معرفی شده است.

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:^[۱]^[۲]

شَاكِرًا لِأَنْعُمِهِ ۚ اجْتَبَاهُ وَهَدَاهُ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:^[۳]

«سپاسگزار نعمتهاي وي (= خدا) بود، او را برگزيد و به راه راست هدايتش کرد»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:^[۴]

«که در برابر نعمتهای او سپاسگزار بود [و خداوند] او را برگزید و به راه راست هدایت کرد»

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در این آیه ابراهیم را با عبارت عبد و بنده شکرگزار درگاه الهی معرفی نموده که خداوند او را برای پیامبری برگزیده و به راه راست هدایت نموده است.^[۵]

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره نحل، شانزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتادمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره کهف و پیش از سوره نوح نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهل آیه اول را مکی و الباقی را مدنی دانسته‌اند. در سوره نحل، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند. آیه ۴۹ این سوره، سجده مستحب دارد.^[۶]

خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 {{جعبه اطلاعات آیه}}
-'''آیه ۱۲۱ سوره نحل''' صد و بیست و یکمین [[آیه]] از شانزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن به‌شمار می‌آید.
+'''آیه ۱۲۱ سوره نحل''' صد و بیست و یکمین [[آیه]] از شانزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن به‌شمار می‌آید. در این آیه [[ابراهیم]] [[پیامبر]] با وصف بنده [[شکر|شاکر]] [[خداوند]] معرفی شده است.
 == متن ==
@@ خط ۱۸: / خط ۱۸: @@
 == محتوا ==
-[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه …<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱|ج=۱}}</ref>
+[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند: [[قرآن]] در این آیه ابراهیم را با عبارت عبد و بنده [[شکرگزاری|شکرگزار]] درگاه الهی معرفی نموده که [[خداوند]] او را برای [[پیامبری]] برگزیده و به [[راه راست]] [[هدایت]] نموده است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۵۰|ج=۱۱}}</ref>
 == شأن نزول و ترتیب ==