آیه ۱۱۰ سوره شعراء: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۱۰ سوره شعراء''' صد و دهمین [[آیه]] از بیست و ششمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۱۰ سوره شعراء''' صد و دهمین [[آیه]] از بیست و ششمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. متن آیه به سخنان [[نوح]] با قومش اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه به سخنان نوح درباره [[هدایت]] مردم و قومش اشاره دارد که بار دیگر او آنها را به رعایت [[تقوا]] و پیروی از نوح [[فرمان]] میدهد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۸۱|ج=۱۵}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۴۴
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | شعراء | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۲۷ | ||||
| شماره آیه | ۱۱۰ | ||||
| شماره جزء | ۱۹ | ||||
| شماره حزب | ۷۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۱۰ سوره شعراء صد و دهمین آیه از بیست و ششمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. متن آیه به سخنان نوح با قومش اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«پس از خداوند بترسيد و از من اطاعت كنيد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«پس از خداوند پروا و از من پیروی کنید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه به سخنان نوح درباره هدایت مردم و قومش اشاره دارد که بار دیگر او آنها را به رعایت تقوا و پیروی از نوح فرمان میدهد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره شعرا، بیست و ششمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و هفتیمن سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره واقعه و پیش از سوره نمل نازل شد. از مجموع آیات این سوره، پنج آیه (۱۹۷ و ۲۲۴ تا ۲۲۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره شعراء، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۴: ۵۱۹.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۵: ۴۱۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۷۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۷۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۵: ۲۸۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره شعراء»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۵۴.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
