آیه ۱۴ سوره ق: تفاوت میان نسخهها
ابرابزار |
مصورسازی رباتیک |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه | ||
| تصویر = Topkapi_EH4_0687.png | |||
| توضیح تصویر = متن آیه ۱۴ سوره ق در [[مصحف توپقاپی]] متعلق به قرن ۱-۲ قمری | |||
| متن جایگزین = قرآنی قدیمی به خط کوفی | |||
}} | |||
'''آیه ۱۴ سوره ق''' چهاردهمین [[آیه]] از پنجاهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. در آیه به دو قوم دیگری از اقوام گذشته به نامهای «[[اصحاب الایکة]]» و «[[قوم تبع]]» اشاره شده که آنان نیز [[پیامبر|پیامبرانشان]] را تکذیب میکردند. | '''آیه ۱۴ سوره ق''' چهاردهمین [[آیه]] از پنجاهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. در آیه به دو قوم دیگری از اقوام گذشته به نامهای «[[اصحاب الایکة]]» و «[[قوم تبع]]» اشاره شده که آنان نیز [[پیامبر|پیامبرانشان]] را تکذیب میکردند. | ||
| خط ۳۹: | خط ۴۳: | ||
{{ناوبری آیات}} | {{ناوبری آیات}} | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر= | {{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | ||
[[رده:آیههای با موضوع پیامبران]] | [[رده:آیههای با موضوع پیامبران]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۱۶
 متن آیه ۱۴ سوره ق در مصحف توپقاپی متعلق به قرن ۱-۲ قمری | |||||
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | ق | ||||
| تعداد آیات سوره | ۴۵ | ||||
| شماره آیه | ۱۴ | ||||
| شماره جزء | ۲۶ | ||||
| شماره حزب | ۱۰۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۴ سوره ق چهاردهمین آیه از پنجاهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه به دو قوم دیگری از اقوام گذشته به نامهای «اصحاب الایکة» و «قوم تبع» اشاره شده که آنان نیز پیامبرانشان را تکذیب میکردند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ ۚ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و اصحاب ایکه و قوم تبّع هریک پیامبران را تکذیب کردند و وعدة عذاب من دربارة ایشان تحقّق یافت»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و اصحاب ایکه، و قوم تبع همگان پیامبران را دروغزن شمردند، آنگاه عقاب من بر آنان تعلق گرفت»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در اینجا به دو گروه «اصحاب الایکة و قوم تبع» اشاره دارد که دست به تکذیب پیامبران خویش زدند و سرانجامِ هر هشت قومی که در این آیه و آیات گذشته به آنها اشاره شد، گرفتار شدن به عذاب الهی و نابودی آنان بوده است. براساس متن آیه چنین آمده که «اصحاب الایکه و قوم تبع نیز، هر یک از آنها فرستادگان الهی را تکذیب کردند و وعده عذاب خداوند دربارهٔ آنها تحقق یافت.» به گفته مکارم، «ایکه» به معنی درختان فراوان و در هم پیچیده یا به تعبیر دیگر بیشه مانند است. «اصحاب الایکه» گروهی از قوم شعیب هستند که در غیر شهر «مدین» زندگی میکردند و شهری بود با درختان بسیار. منظور از «قوم تبع» گروهی از مردم یمن است؛ زیرا «تبع» لقبی است برای پادشاهان یمن به اعتبار اینکه مردم از آنها تبعیت میکردند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره ق، پنجاهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و چهارمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره مرسلات و پیش از سوره بلد نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یک آیه (آیه ۳۸) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره ق، دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۸: ۱۳۲.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۸: ۵۰۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۵۱۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۵۱۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۲: ۲۴۰–۲۴۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره ق»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۱۹.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
