آیه ۸ سوره نمل
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نمل | ||||
| تعداد آیات سوره | ۹۳ | ||||
| شماره آیه | ۸ | ||||
| شماره جزء | ۱۹ | ||||
| شماره حزب | ۷۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۸ سوره نمل هشتمین آیه از بیست و هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. اشاره آیه به شنیدن صدای وحی از اطراف آتش و برگزیده شدن موسی به پیامبری است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَلَمَّا جَاءَهَا نُودِيَ أَنْ بُورِكَ مَنْ فِي النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَا وَسُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«هنگامي كه به آن آتش رسيد، ندا داده شد: مبارك باد آن كه در آتش است، و آن كه پيرامون آن است، و خدا كه پروردگار جهانيان است پاك و منزه میباشد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و چون به نزدیک آن آمد، ندا داده شد که هر کس در نزدیک آتش و پیرامون آن است، برکت یافته است، و پاک است خداوندی که پروردگار جهانیان است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه لحظه به پیامبری رسیدن و برگزیدن موسی از جانب خداوند را اینگونه توصیف نموده است: «هنگامی که نزد آتش آمد ندایی برخاست که مبارک باد آن کس که در آتش است و کسی که در اطراف آن است! و منزه است خداوندی که پروردگار جهانیان است.» به گزارش مکارم، منظور از «مَنْ فِی النَّارِ» نور خدا است كه در شعله آتش خودنمایی میکرد و منظور از «من حولها» موسی است که نزدیکی آن قرار داشت. برای اینکه توهمی در مورد «جسمیت» خداوند در اینجا پیدا نشود، در آخر آیه جمله «سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ» آمده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نمل، بیست و هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره شعراء و پیش از سوره قصص نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره نمل، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۴: ۵۴۲.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۵: ۴۸۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۷۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۷۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۵: ۴۰۶-۴۰۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نمل»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۲۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
