آیه ۲۴ سوره نمل
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نمل | ||||
| تعداد آیات سوره | ۹۳ | ||||
| شماره آیه | ۲۴ | ||||
| شماره جزء | ۱۹ | ||||
| شماره حزب | ۷۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲۴ سوره نمل بیست و چهارمین آیه از بیست و هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه به گزارش هدهد از سرزمین سبأ برای سلیمان نبی اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَجَدْتُهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«من او و قومش را ديدم كه به غير از خدا براي خورشيد سجده میبرند، و شيطان كارهايشان را برايشان آراسته، و آنان را از راه بازداشته است پس آنان راهياب نمیگردند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«او و قومش را چنین یافتم که به جای خداوند، به خورشید سجده میکردند، و شیطان کار و کردارشان را در نظرشان آراسته جلوه داده بود، و ایشان را از راه [خدا] باز داشته بود و آنان رهیافته نبودند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: به دنبال آیات قبل که ماجرای هدهد و خبر او از سرزمین سبأ را گزارش میکرد، قرآن در خبر او به این مطلب اشاره دارد که مردم آن سرزمین به جای خداوند به خورشید سجده میکردند. چراکه شیطان کار و کردارشان را در نظرشان جلوه داده و ایشان را از راه خدا باز داشته بود و آنان قومی هدایت نیافته بودند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نمل، بیست و هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره شعراء و پیش از سوره قصص نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره نمل، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۴: ۵۵۰.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۵: ۴۹۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۷۹.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۷۹.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۵: ۴۴۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نمل»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۲۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
