آیه ۷۸ سوره نمل
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نمل | ||||
| تعداد آیات سوره | ۹۳ | ||||
| شماره آیه | ۷۸ | ||||
| شماره جزء | ۲۰ | ||||
| شماره حزب | ۷۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷۸ سوره نمل هفتاد و هشتمین آیه از بیست و هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به بیان عکسالعمل گروههای مختلف بنیاسرائیل در برابر قرآن و رهنمودهای آن پرداخته است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ بِحُكْمِهِ ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«بیگمان پروردگارت به حكم خود در ميان آنها داوري خواهد كرد، و او توانا و آگاه است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«بیگمان پروردگارت با حکم خویش در میان آنان داوری خواهد کرد و او پیروزمند داناست»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در ادامه آیات قبلی که به نقش رفع اختلاف و مایه هدایت و رحمت بودن قرآن برای بنیاسرائیل و مؤمنان اشاره شده بود، در این آیه به این نکته اشاره دارد که گروهی از بنیاسرائیل باز هم در برابر حقایق قرآن، مقاومت و مخالفت کردند و تسلیم حق نشدند. لذا آیه بیان میدارد که خداوند در قیامت میان آنان داوری و قضاوت خواهد کرد؛ درحالیکه او پروردگاری توانا و داناست. به گزارش مکارم، نظیر همین معنا در آیات ۱۷ جاثیه و ۹۳ یونس نیز آمده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نمل، بیست و هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره شعراء و پیش از سوره قصص نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره نمل، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۴: ۵۶۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۵: ۵۳۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۸۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۸۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۵: ۵۳۸-۵۳۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نمل»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۲۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.