آیه ۸۵ سوره نمل
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نمل | ||||
| تعداد آیات سوره | ۹۳ | ||||
| شماره آیه | ۸۵ | ||||
| شماره جزء | ۲۰ | ||||
| شماره حزب | ۷۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۸۵ سوره نمل هشتاد و پنجمین آیه از بیست و هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه به صدور حکم عذاب درباره تکذیب کنندگان آیات الهی در دادگاه روز قیامت اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَوَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ بِمَا ظَلَمُوا فَهُمْ لَا يَنْطِقُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و به سبب ستمي كه كردند فرمان (عذاب) بر آنان تحقق يافت، پس آنان (نمیتوانند) سخن بگويند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و به خاطر ستمی که ورزیده بودند، حکم [عذاب] بر آنان تعلق گیرد، و سخن نگویند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه از صدور حکم عذاب مکذبان و دروغگویان در قیامت سخن گفته و علت آن را ستم ایشان بیان نموده است. بنابه آنچه که مکارم در تفسیر آیه آورده است؛ این عذاب به معنی عذاب دنیا است، هر گاه آیه را به معنی رجعت بدانیم و به معنی عذاب آخرت است؛ اگر آیه را به معنی قیامت بدانیم.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نمل، بیست و هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره شعراء و پیش از سوره قصص نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره نمل، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۴: ۵۷۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۵: ۵۶۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۸۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۸۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۵: ۵۵۰-۵۵۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نمل»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۲۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
