بدون تصویر

آیه ۲۰۶ سوره شعراء

از اسلامیکال
نسخهٔ تاریخ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۳۶ توسط Roshana (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۲۰۶ سوره شعراء
مشخصات قرآنی
نام سورهشعراء
تعداد آیات سوره۲۲۷
شماره آیه۲۰۶
شماره جزء۱۹
شماره حزب۷۵
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۲۰۶ سوره شعراء دویست و ششمین آیه از بیست و ششمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. متن آیه به پاسخ قرآن به مجرمانی که به هنگام دیدن عذاب مهلت می‌خواهند، اشاره دارد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 ثُمَّ جَاءَهُمْ مَا كَانُوا يُوعَدُونَ آیهٔ ۲۰۶ از سورهٔ ۲۶ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«سپس عذابي كه به آنان وعده داده می‌شود دامنگيرشان گردد»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«سپس آنچه از آن بیمشان داده‌ایم، به سراغ آنان آید»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: در ادامه آیات گذشته که درباره عدم ایمان مجرمان و گناه‌کاران به آیات قرآن بود، در این آیه، قرآن به مهلت خواهی مجرمان چنین پاسخ می‌دهد: «[اگر به آنها سالیان دیگری مهلت داده شود] سپس عذابی را که به آنها وعده داده می‌شد؛ دامان‌شان را فرا گیرد...» [یعنی در آخر باز هم سودی به حال‌شان ندارد و اینها ایمان نمی‌آورند.][۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره شعرا، بیست و ششمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و هفتیمن سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره واقعه و پیش از سوره نمل نازل شد. از مجموع آیات این سوره، پنج آیه (۱۹۷ و ۲۲۴ تا ۲۲۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند. در سوره شعراء، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.