بدون تصویر

آیه ۳۶ سوره انفال

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۳۶ سوره انفال
مشخصات قرآنی
نام سورهانفال
تعداد آیات سوره۷۵
شماره آیه۳۶
شماره جزء۹
شماره حزب۳۶
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۳۶ سوره انفال سی و ششمین آیه از هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ۚ فَسَيُنْفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُونَ ۗ وَالَّذِينَ كَفَرُوا إِلَىٰ جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ آیهٔ ۳۶ از سورهٔ ۸ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«همانا کافران اموال خود را خرج می‌کنند تا (مردم را) از راه خدا باز دارند، آنها اموالشان را خرج خواهند کرد اما بعداً مایه پشیمانی آنان خواهد بود، سپس شکست خواهند خورد، و کافران به‌سوی جهنم رانده می‌شوند»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«[آن‌] کافران اموالشان را برای بازداشتن از راه خدا خرج می‌کنند، آری خرجش خواهند کرد آنگاه مایه حسرت آنان می‌گردد و سرانجام مغلوب می‌گردند، و کافران را در جهنم گرد می‌آورند»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: این آیه بیان می‌کند که کافران اموال خود را برای جلوگیری از گسترش راه خدا و مقابله با حق هزینه می‌کنند، اما این تلاش‌ها سرانجام به سود آنان نخواهد بود. قرآن خبر می‌دهد که این اموال اگرچه صرف مبارزه با حق می‌شود، در نهایت موجب حسرت و اندوه آنان خواهد شد و در پایان نیز شکست خواهند خورد. افزون بر این شکست دنیوی، در آخرت نیز کافران گردآوری شده و به سوی دوزخ رانده می‌شوند.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره انفال، هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره بقره و پیش از سوره آل‌عمران نازل شد. از مجموع آیات این سوره، هفت آیه (آیات ۳۰ الی ۳۶) از آن را مکی و الباقی را مدنی دانسته‌اند. در سوره انفال، شش آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.