آیه ۳۵ سوره انفال
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | انفال | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۵ | ||||
| شماره آیه | ۳۵ | ||||
| شماره جزء | ۹ | ||||
| شماره حزب | ۳۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۵ سوره انفال سی و پنجمین آیه از هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً ۚ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و نمازشان نزد خانه کعبه جز سوت کشیدن و کف زدن نبود پس عذاب را بچشید به سبب کفری که ورزیدید»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و [اینان کسانی هستند که] نمازشان در پیرامون خانه کعبه جز سوت زدن و دستافشانی نیست، پس عذاب [الهی] را به خاطر کفرورزیدنتان بچشید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: این آیه به رفتار مشرکان در کنار خانه کعبه اشاره میکند که کارهای بیمعنا و ناپسندی مانند سوت کشیدن و کف زدن را عبادت و نماز مینامیدند و حتی گاه با همین رفتارها قصد داشتند نماز محمد را نیز برهم زنند. قرآن این اعمال را نشانه انحراف آنان از عبادت حقیقی دانسته و بیان میکند که چنین رفتارهایی دلیل استحقاق عذاب الهی است. از این رو در پایان آیه اعلام میشود که آنان به سبب کفر و انکار خود طعم عذاب الهی را خواهند چشید.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره انفال، هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره بقره و پیش از سوره آلعمران نازل شد. از مجموع آیات این سوره، هفت آیه (آیات ۳۰ الی ۳۶) از آن را مکی و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره انفال، شش آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۵: ۴۴۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۹: ۸۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۸۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۸۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۷: ۱۵۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره انفال»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۸۴.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
