آیه ۵۱ سوره انفال
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | انفال | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۵ | ||||
| شماره آیه | ۵۱ | ||||
| شماره جزء | ۱۰ | ||||
| شماره حزب | ۳۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۱ سوره انفال پنجاه و یکمین آیه از هشتمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
ذَٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«این به خاطر کارهایی است که از پیش میفرستادید، و خداوند بر بندگان کمترین ستمی روا نمیدارد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«این به خاطر کار و کردار پیشین شماست [وگرنه] خداوند هرگز در حق بندگان ستمگر نیست»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: این آیه توضیح میدهد که عذاب و مجازاتی که کافران با آن روبهرو میشوند نتیجه اعمالی است که خود در دنیا انجام دادهاند و پیشاپیش برای خویش فراهم ساختهاند. تعبیر «آنچه دستهای شما پیش فرستاده است» اشاره به این دارد که انسان با اعمال خود سرنوشت خویش را رقم میزند، هرچند واژه «دست» در اینجا کنایه از همه کارها و رفتارهای انسان است. آیه در پایان تأکید میکند که خداوند هرگز به بندگان خود ستم نمیکند و کیفرها نتیجه عملکرد خود آنان است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره انفال، هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره بقره و پیش از سوره آلعمران نازل شد. از مجموع آیات این سوره، هفت آیه (آیات ۳۰ الی ۳۶) از آن را مکی و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره انفال، شش آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۵: ۴۴۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۹: ۱۱۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۸۳.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۸۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۷: ۲۰۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره انفال»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۸۴.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
