آیه ۳۹ سوره انفال
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | انفال | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۵ | ||||
| شماره آیه | ۳۹ | ||||
| شماره جزء | ۹ | ||||
| شماره حزب | ۳۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۹ سوره انفال سی و نهمین آیه از هشتمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ ۚ فَإِنِ انْتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و با آنان پیکار کنید تا آنکه هیچ فتنهای باقی نماند، و دین یکسره از آن خدا گردد پس اگر دست بردارند خداوند به آنچه میکنند بینا است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و با آنان کارزار کنید تا آنکه فتنه شرک باقی نماند و دین، سراسر دین خدایی باشد، و اگر دست بردارند خداوند به کار و کردارشان بیناست»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: این آیه برای رفع این تصور که دعوت به بازگشت کافران به معنای پایان مبارزه است، دستور ادامه پیکار با دشمنان سرسخت را بیان میکند. هدف این مبارزه آن است که فتنه و مانعتراشی در برابر ایمان و آزادی پذیرش حق از میان برداشته شود و دین به طور کامل از آنِ خدا گردد. با این حال قرآن در پایان آیه بار دیگر راه بازگشت را باز میگذارد و بیان میکند که اگر آنان از روش نادرست خود دست بردارند، خداوند به اعمالشان آگاه است و بر اساس علم و لطف خویش با آنان رفتار میکند، و او بینا و آگاه است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره انفال، هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره بقره و پیش از سوره آلعمران نازل شد. از مجموع آیات این سوره، هفت آیه (آیات ۳۰ الی ۳۶) از آن را مکی و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره انفال، شش آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۵: ۴۴۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۹: ۸۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۸۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۸۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۷: ۱۶۶-۱۶۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره انفال»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۸۴.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.