مسابقه دانش‌دخت
اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما می‌توانید در مسابقه مقاله‌نویسی دانش‌دخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهره‌مند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقه‌مندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد.
بدون تصویر

آیه ۴ سوره نجم

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۴ سوره نجم
مشخصات قرآنی
نام سورهنجم
تعداد آیات سوره۶۲
شماره آیه۴
شماره جزء۲۷
شماره حزب۱۰۵
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۴ سوره نجم چهارمین آیه از پنجاه و سومین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. این آیه اشاره دارد به این مطلب که هر آنچه پیامبر آورده وحی الهی است و از جانب خداوند بر او فرستاده شده است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَىٰ آیهٔ ۴ از سورهٔ ۵۳ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«آن (چیزی که با خود آورده و با شما درمیان نهاده است) جز وحیی نیست که (بر او) فرستاده می‌شو»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«آن جز وحیی نیست که به او فرستاده می‌شود»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند که در ادامه آیه قبل، در این آیه با صراحت کامل گفته می‌شود: «هر آنچه پیامبر آورده، تنها وحی است که از سوی خداوند به او فرستاده شده است.» به گفته مکارم، منظور این آیه فقط قرآن و آیات آن نیست؛ بلکه شامل سنت پیامبر هم می‌شود که براساس این آیه و آیه قبل؛ پیامبر از روی هوای نفس سخن نمی‌گوید و آنچه آورده یا بیان می‌کند، همه وحی الهی بر اوست. سپس مکارم در ادامه روایتی را می‌آورد که در آن به ماجرای «سد الابواب» و اعتراض مردم مدینه به پیامبر نقل شده است. در این روایت پیامبر اسلام در مقابل اعتراض مردم آیات ۱ تا ۴ سوره نجم را می‌خواند و به آنان می‌گوید: «من به فرمان خداوند عمل کردم و از روی هوای نفس یا نظر شخصی نبوده است.» به گفته مکارم، این حدیث نشان می‌دهد که نه تنها سخنان پیامبر بر طبق وحی است؛ بلکه کردار و اعمال او نیز چنین است.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره نجم، پنجاه و سومین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، بیست و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره اخلاص و پیش از سوره عبس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یک آیه (آیه ۳۲) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.