آیه ۷ سوره غافر

آیه ۷ سوره غافر

مشخصات قرآنی
نام سوره	غافر
تعداد آیات سوره	۸۵
شماره آیه	۷
شماره جزء	۲۴
شماره حزب	۹۴
اطلاعات دیگر
{{{page}}} آیه قبل	آیه بعد {{{page}}}

آیه ۷ سوره غافر هفتمین آیه از چهلمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. موضوع آیه مأموریت فرشتگان حامل عرش است که دائما به تسبیح خداوند و استغفار برای مؤمنان مشغولند.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:

 الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَحْمَةً وَعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ  

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:

«کسانی‌که عرش را حمل می‌کنند و آنان که پیرامون (عرش) هستند به ستایش پروردگارشان تسبیح می‌گویند و به او ایمان دارند و برای مؤمنان طلب آمرزش می‌کنند (و می‌گویند:) پروردگارا! مهربانی و دانش تو همه چیز ار فرا گرفته است، پس آنان‌را که توبه کرده‌اند و از راه تو پیروی نموده‌اند بیامرز و آنان‌را از عذاب دوزخ حفظ کن»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:

«کسانی که عرش [الهی‌] را حمل می‌کنند، و اطرافیان آن سپاسگزارانه پروردگارشان را تسبیح می‌گویند و به او ایمان دارند و برای مؤمنان آمرزش می‌خواهند [و می‌گویند] پروردگارا رحمت و علم تو همه چیز را فراگرفته است، پس کسانی را که توبه کرده‌اند و راه تو را در پیش گرفته‌اند، بیامرز، و از عذاب دوزخ در امانشان بدار»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن از وضعیت فرشتگان حامل عرش چنین سخن گفته است:‌«فرشتگانی که حاملان عرشند و فرشتگانی که در گرداگرد عرش پروردگار قرار دارند تسبیح و حمد خدا می‌گویند، به او ایمان دارند و برای مؤمنان استغفار می‌کنند. گفتار آنها این است که می‌گویند: «پروردگارا رحمت و علم تو همه چیز را فرا گرفته، خداوندا! آنها را که توبه کرده‌اند و از راه تو می‌روند ببخش و بیامرز و آنها را از عذاب دوزخ نگاه دار.» به باور مکارم، این آیه هم بشارت و قوت قلبی به مؤمنان است که بدانند تنها آنان نیستند که خدا را عبادت می‌کنند و او را تسبیح می‌گویند؛ بلکه مقربان درگاه خدا و فرشتگان خاص او نیز مشغول تسبیح و حمد پروردگارند. هم هشداری است به کفار که ایمان آوردن و نیاوردن آنها مهم نیست و خداوند نیازی به ایمان کسی ندارد. آنقدر فرشتگان او را حمد می‌گویند که در تصور نمی‌گنجد؛ در عین اینکه به عبادت آنها نیز نیاز و حاجتی ندارد. این آیه باز هم به مؤمنان این علم و آگاهی را می‌دهد که شما در این جهان تنها نیستید و نیرومندترین قدرت‌های غیبی و حاملان عرش پشتیبان و دعاگوی شما هستند. پیوسته از خدا می‌خواهند شما را مورد عفو و بخشش خود قرار دهد و از عذاب دوزخ نگاه‌تان دارد.

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره غافر، چهلمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، شصتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره زمر و پیش از سوره فصلت نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۵۶ و ۵۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند. در سوره غافر، دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.

پانویس

منابع

• خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
• دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
• رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
• گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
• طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
• مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.