آیه ۱۸ سوره غافر

آیه ۱۸ سوره غافر

مشخصات قرآنی
نام سوره	غافر
تعداد آیات سوره	۸۵
شماره آیه	۱۸
شماره جزء	۲۴
شماره حزب	۹۴
اطلاعات دیگر
{{{page}}} آیه قبل	آیه بعد {{{page}}}

آیه ۱۸ سوره غافر هجدهمین آیه از چهلمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. در ادامه آیات قبلی، موضوع این آیه بیان و معرفی ویژگی‌های روز قیامت و تعیین سرنوشت بندگان در آن روز است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:

 وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كَاظِمِينَ ۚ مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَلَا شَفِيعٍ يُطَاعُ  

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:

«و آنان‌را از روز نزدیک (قیامت) بترسان، آن‌گاه که دل‌ها به حلقوم‌ها می‌رسند درحالیکه ساکت هستند و سخن نمی‌گویند ستمگران نه دارای دوستی دلسوزند و نه دارای میانجی‌گری که میانجی او پذیرفته گردد»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:

«و ایشان را از روز قیامت [/بس نزدیک‌] بیم ده، آنگاه که جانها به گلوگاهها رسد، و غصه خویش فرو برند، برای ستمکاران [مشرک‌] دوستی و شفیعی که اجازه و اجابت یابد، نیست‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در اینجا به توصیف قیامت چنین ادامه می‌دهد: «آنها را از روز نزدیک بترسان. در آن روز از شدت هول و ترس دل‌ها به گلوگاه می‌رسد! وجود آنها مملو از غم و اندوه می‌شود؛ اما توانایی اظهار آن را ندارند. براى ستم‌کاران دوستی وجود ندارد و نه شفاعت کننده‌ای که شفاعتش پذیرفته شود.» در لغت «آزفة» به معنی «نزدیک» است كه به جای «یوم القیامة»، این تعبیر گفته شده، تا غافلان نگویند هنوز تا قیامت زمان بسیار زیادی است. «کاظم» (از ماده کظم) در اصل به معنی بستن دهان مشکی است که پر از آب باشد؛ سپس در مورد کسانی که از خشم و غضب پر می‌شوند؛ اما به دلایل مختلفی آن را اظهار نمی‌دارند؛ گفته شده است. براساس متن آیه، بندگان گناه‌کار از شفاعت انبیا و اولیای الهی نیز محرومند. چراکه این کار به اذن پروردگار است و با انجام آن با شرایطی همراه است و همه کس را شامل نمی‌گردد.

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره غافر، چهلمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، شصتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره زمر و پیش از سوره فصلت نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۵۶ و ۵۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند. در سوره غافر، دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.

پانویس

منابع

• خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
• دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
• رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
• گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
• طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
• مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.