آیه ۷۱ سوره انفال: تفاوت میان نسخهها
(ایجاد مقاله آیات) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۷۱ سوره انفال''' هفتاد و یکمین [[آیه]] از هشتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | |||
== متن == | == متن == | ||
متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کردهاند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص= | متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کردهاند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص=۴۴۷|ج=۱۵}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۹۵|ک=تفسیر المیزان|ص=۱۷۵|ج=۹}}</ref> | ||
<blockquote>{{آیه خودکار|تزئینی=بله}}</blockquote> | <blockquote>{{آیه خودکار|تزئینی=بله}}</blockquote> | ||
== ترجمه == | == ترجمه == | ||
[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص= | [[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص=۱۸۶}}</ref> | ||
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote> | <blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote> | ||
[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازدهامامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص= | [[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازدهامامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص=۱۸۶}}</ref> | ||
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote> | <blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote> | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند که این آیه هشدار مهمی به [[محمد|پیامبر اسلام]] و [[مسلمان|مسلمانان]] در خصوص احتمال خیانت برخی اسیران جنگی است. خداوند میگوید اگر آنان بخواهند به پیامبر خیانت کنند، موضوع تازهای نیست، زیرا پیش از این نیز به [[خدا]] خیانت کردهاند. این خیانت بزرگتر از آن است که ندای فطرت را نادیده گرفتند، عقلانیت را پشت سر گذاشتند، و شرک و بتپرستی را جایگزین [[توحید]] کردند. با این حال، مسلمانان باید بدانند که خداوند پیامبر و یاران او را بر آنان پیروز کرده است، و هرچند که اگر دوباره خیانت کنند، در نهایت شکست خواهند خورد. خداوند از نیات آنان آگاه بوده و دستورات در مورد اسیران با حکمت و علم کامل صادر شده است. این آیه به روشنی نشاندهنده مراقبت دقیق الهی از جامعه مؤمنان در برابر خطرات داخلی و خیانتهاست و صفات الهی «[[علیم]]» (آگاه) و «[[حکیم (اسماء الحسنی)|حکیم]]» (دانا و تدبیرکننده) را برمیشمرد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۵۲|ج=۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
به گزارش ''[[فرهنگنامه علوم قرآن]]''، [[سوره انفال]]، هشتمین [[فهرست سورههای قرآن|سوره قرآن]] است. این [[سوره]] را در [[ترتیب نزول قرآن|ترتیب نزول]]، هشتاد و هشتمین سوره نازل شده بر [[محمد|پیامبر اسلام]] دانستهاند که پس از [[سوره بقره]] و پیش از [[سوره آلعمران]] نازل شد. از مجموع آیات این سوره، هفت [[آیه]] (آیات [[آیه ۳۰ سوره انفال|۳۰]] الی [[آیه ۳۶ سوره انفال|۳۶]]) از آن را [[مکی و مدنی|مکی]] و الباقی را [[مکی و مدنی|مدنی]] دانستهاند. در سوره انفال، شش آیه [[ناسخ و منسوخ|ناسخ یا منسوخ]] گزارش کردهاند.<ref>{{پک|1=دفتر تبلیغات اسلامی|2=۱۳۸۸|ک=فرهنگنامه علوم قرآن|ص=۲۷۸۴|ف=سوره انفال}}</ref> | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
{{ناوبری آیات}} | {{ناوبری آیات}} | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | |||
[[رده:آیههای مدنی قرآن]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۲ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۲۳
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | انفال | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۵ | ||||
| شماره آیه | ۷۱ | ||||
| شماره جزء | ۱۰ | ||||
| شماره حزب | ۳۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷۱ سوره انفال هفتاد و یکمین آیه از هشتمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَإِنْ يُرِيدُوا خِيَانَتَكَ فَقَدْ خَانُوا اللَّهَ مِنْ قَبْلُ فَأَمْكَنَ مِنْهُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و اگر بخواهند به تو خیانت کنند در حقیقت پیش از این به خدا خیانت کردهاند، پس (شما را) بر آنان پیروز گردانید و خداوند دانا و حکیم است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و اگر آهنگ خیانت به تو کردند، بدان که پیشترها هم نسبت به خداوند خیانت روا داشتهاند، آنگاه شما را بر آنان پیروز کرد، و خداوند دانای فرزانه است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند که این آیه هشدار مهمی به پیامبر اسلام و مسلمانان در خصوص احتمال خیانت برخی اسیران جنگی است. خداوند میگوید اگر آنان بخواهند به پیامبر خیانت کنند، موضوع تازهای نیست، زیرا پیش از این نیز به خدا خیانت کردهاند. این خیانت بزرگتر از آن است که ندای فطرت را نادیده گرفتند، عقلانیت را پشت سر گذاشتند، و شرک و بتپرستی را جایگزین توحید کردند. با این حال، مسلمانان باید بدانند که خداوند پیامبر و یاران او را بر آنان پیروز کرده است، و هرچند که اگر دوباره خیانت کنند، در نهایت شکست خواهند خورد. خداوند از نیات آنان آگاه بوده و دستورات در مورد اسیران با حکمت و علم کامل صادر شده است. این آیه به روشنی نشاندهنده مراقبت دقیق الهی از جامعه مؤمنان در برابر خطرات داخلی و خیانتهاست و صفات الهی «علیم» (آگاه) و «حکیم» (دانا و تدبیرکننده) را برمیشمرد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره انفال، هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره بقره و پیش از سوره آلعمران نازل شد. از مجموع آیات این سوره، هفت آیه (آیات ۳۰ الی ۳۶) از آن را مکی و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره انفال، شش آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۵: ۴۴۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۹: ۱۷۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۸۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۸۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۷: ۲۵۲.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره انفال»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۸۴.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
