بدون تصویر

آیه ۷۲ سوره انفال: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱۸: خط ۱۸:


== محتوا ==
== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه <ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱|ج=۱}}</ref>
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند که این آیه و آیات بعدی تا پایان سوره، آخرین فصل سوره انفال را با بررسی جایگاه و نقش پنج گروه مختلف در جامعه اسلامی تکمیل می‌کند: [[مهاجرین|مهاجران]] نخستین، [[انصار]]، مؤمنانی که [[ایمان]] آوردند اما مهاجرت نکردند، و کسانی که بعداً به مهاجران پیوستند، به همراه یک گروه غیرمسلمان. آیات بیان می‌کنند که مهاجران و انصار به عنوان اولیای هم و مدافعان یکدیگرند، اما مؤمنانی که مهاجرت نکرده‌اند، مسئولیتی اجتماعی و ولایت خاصی ایجاد نمی‌کنند مگر زمانی که در دفاع از دین نیازمند کمک شوند؛ در این صورت واجب است به آنان یاری رسانده شود، مگر اینکه بین مسلمانان و دشمنانشان پیمان ترک مخاصمه وجود داشته باشد. تأکید نهایی بر این است که خداوند به همه اعمال بندگان بیناست و همه امور را به دقت نظارت می‌کند. این آیات پایداری پیوندهای اجتماعی در صفوف مسلمانان را برای موفقیت در جهاد و صلح ضروری می‌سازد و به تنظیم روابط و مسئولیت‌ها در درون جامعه اسلامی می‌پردازد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۵۶-۲۵۷|ج=۷}}</ref>


== شأن نزول و ترتیب ==
== شأن نزول و ترتیب ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۲۶

آیه ۷۲ سوره انفال
مشخصات قرآنی
نام سورهانفال
تعداد آیات سوره۷۵
شماره آیه۷۲
شماره جزء۱۰
شماره حزب۳۷
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۷۲ سوره انفال هفتاد و دومین آیه از هشتمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن به‌شمار می‌آید.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوْا وَنَصَرُوا أُولَٰئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يُهَاجِرُوا مَا لَكُمْ مِنْ وَلَايَتِهِمْ مِنْ شَيْءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا ۚ وَإِنِ اسْتَنْصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ آیهٔ ۷۲ از سورهٔ ۸ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«بی‌گمان کسانی که ایمان آوردند، و هجرت کردند، و با اموال و جانهایشان در راه خدا جهاد نمودند و (کسانی که به مهاجرین) جای دادند، و یاری کردند، آنان یاران یکدیگر هستند و کسانی که ایمان آوردند و هجرت نکردند هیچ‌گونه ولایتی در برابر آن ندارید، مگر اینکه هجرت کنند، و اگر از شما در (کار) دین یاری و کمک خواستید، بر شماست که آنان را یاری کنید، مگر زمانی که مخالفان آنان گروهی باشند که میان شما و آنان پیمانی است و خداوند به آنچه می‌کنید بینا است»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«کسانی که ایمان آورده‌اند و هجرت کرده‌اند، و در راه خدا به مال و جان جهاد کرده‌اند، همچنین کسانی که ایشان را جا و پناه و یاری داده‌اند، اینان دوستان همدیگرند، و کسانی که ایمان آورده‌اند، ولی هجرت نکرده‌اند، شما از دوستی [و توارث‌] آنان برخوردار نمی‌شوید، مگر آنکه هجرت کنند، و اگر در کار دین از شما یاری خواستند بر شماست که یاری کنید مگر در برابر قومی که بین شما و ایشان پیمانی باشد، و خداوند به کار و کردار شما بیناست‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند که این آیه و آیات بعدی تا پایان سوره، آخرین فصل سوره انفال را با بررسی جایگاه و نقش پنج گروه مختلف در جامعه اسلامی تکمیل می‌کند: مهاجران نخستین، انصار، مؤمنانی که ایمان آوردند اما مهاجرت نکردند، و کسانی که بعداً به مهاجران پیوستند، به همراه یک گروه غیرمسلمان. آیات بیان می‌کنند که مهاجران و انصار به عنوان اولیای هم و مدافعان یکدیگرند، اما مؤمنانی که مهاجرت نکرده‌اند، مسئولیتی اجتماعی و ولایت خاصی ایجاد نمی‌کنند مگر زمانی که در دفاع از دین نیازمند کمک شوند؛ در این صورت واجب است به آنان یاری رسانده شود، مگر اینکه بین مسلمانان و دشمنانشان پیمان ترک مخاصمه وجود داشته باشد. تأکید نهایی بر این است که خداوند به همه اعمال بندگان بیناست و همه امور را به دقت نظارت می‌کند. این آیات پایداری پیوندهای اجتماعی در صفوف مسلمانان را برای موفقیت در جهاد و صلح ضروری می‌سازد و به تنظیم روابط و مسئولیت‌ها در درون جامعه اسلامی می‌پردازد.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره انفال، هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره بقره و پیش از سوره آل‌عمران نازل شد. از مجموع آیات این سوره، هفت آیه (آیات ۳۰ الی ۳۶) از آن را مکی و الباقی را مدنی دانسته‌اند. در سوره انفال، شش آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.