آیه ۷۶ سوره نحل: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۷۶ سوره نحل''' هفتاد و ششمین [[آیه]] از شانزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۷۶ سوره نحل''' هفتاد و ششمین [[آیه]] از شانزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. آیه برای بیان حال [[مشرکان]] و [[مؤمنان]] راستین مثال دیگری را بیان میکند. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه بار دیگر از مثال جالبی استفاده کرده و میگوید: «[[خداوند]] دو مرد را مثل زده است که یکی از آنها گنگ مادر زاد است و قادر بر هیچ کاری نیست. او [در عین [[برده]] بودن] سرباری است براى مولا و صاحبش. او را به دنبال هر برنامهای بفرستد توانایی بر انجام کار خوبی ندارد. آیا چنین کسی با آن کس که زبان گویا و فصیح دارد و مرتبا به عدل و داد دعوت میکند و بر راه راست قرار دارد، مساوی است؟!»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۲۷-۳۲۸|ج=۱۱}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۳۳
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نحل | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۸ | ||||
| شماره آیه | ۷۶ | ||||
| شماره جزء | ۱۴ | ||||
| شماره حزب | ۵۵ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷۶ سوره نحل هفتاد و ششمین آیه از شانزدهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. آیه برای بیان حال مشرکان و مؤمنان راستین مثال دیگری را بیان میکند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا أَبْكَمُ لَا يَقْدِرُ عَلَىٰ شَيْءٍ وَهُوَ كَلٌّ عَلَىٰ مَوْلَاهُ أَيْنَمَا يُوَجِّهْهُ لَا يَأْتِ بِخَيْرٍ ۖ هَلْ يَسْتَوِي هُوَ وَمَنْ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ ۙ وَهُوَ عَلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و خداوند دو مرد را مَثَل ميزند که يکي از آنان گنگ است و بر انجام چيزي توانايي ندارد، واو سربار خواجۀ خويش بوده و هر جا او را بفرستد خيري به بار نميآورد آيا او برابر با کسي است که به عدل و داد فرمان ميدهد و در راه راست قرار دارد؟»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و [همچنین] خداوند از دو مرد مثلی میزند که یکی از آن دو گنگ است و قدرت بر هیچ کاری ندارد و سربار سرور خویش است، هر جا که میفرستدش، خیری به بار نمیآورد، آیا او و کسی که به داد فرمان میدهد و در راه راست میرود، برابرند؟»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه بار دیگر از مثال جالبی استفاده کرده و میگوید: «خداوند دو مرد را مثل زده است که یکی از آنها گنگ مادر زاد است و قادر بر هیچ کاری نیست. او [در عین برده بودن] سرباری است براى مولا و صاحبش. او را به دنبال هر برنامهای بفرستد توانایی بر انجام کار خوبی ندارد. آیا چنین کسی با آن کس که زبان گویا و فصیح دارد و مرتبا به عدل و داد دعوت میکند و بر راه راست قرار دارد، مساوی است؟!»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نحل، شانزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتادمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره کهف و پیش از سوره نوح نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهل آیه اول را مکی و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره نحل، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۴۹ این سوره، سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۰: ۲۴۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۲: ۴۱۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۷۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۷۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۱: ۳۲۷-۳۲۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نحل»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
