آیه ۱۳ سوره قصص: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۳ سوره قصص''' سیزدهمین [[آیه]] از بیست و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۳ سوره قصص''' سیزدهمین [[آیه]] از بیست و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. آیه به بازگشت [[موسی]] به آغوش مادرش و لطف [[خداوند]] در این امر اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote> | <blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote> | ||
== | == محتوا۲ == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه مورد بحث، در ادامه داستان موسی، به این نکته اشاره دارد که خداوند او را به مادرش بازگردانید تا چشم و دلش به دیدن فرزند شیرخوارهاش روشن شود؛ و غم و غصه نخورد و بداند که [[وعده]] الهی [[حق]] است. به گزارش مکارم، درباره اینکه موسی بعد از دوران شیرخوارگی به کاخ [[فرعون]] رفت یا رابطهاش با خانواده برقرار بوده و بین کاخ و خانه خودشان در رفت و آمد بوده؟ برخی [[مفسران]] گفتهاند بعد از دوران شیرخوارگی موسی را به کاخ فرعون بردند و موسی در کنار فرعون و [[آسیه|همسرش]] زندگی میکرد. برخی از آیات دیگر [[قرآن]] نیز همین معنا را تأیید میکند. همچنین از [[تفسیر قمی|تفسیر علی بن ابراهیم]] نیز برداشت میشود که موسی با نهایت احترام تا زمان [[بلوغ شرعی|بلوغ]] در دربار فرعون بود. ولی هنگامیکه موسی با سخنان [[توحید|توحیدی]] خود فرعون را ناراحت کرد و او تصمیم به قتل موسی گرفت، موسی از کاخ خارج شد و به داخل شهر رفت و با نزاع دو نفر مواجه شد که شرح بقیه این داستان در آیات آینده میآید.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۶-۳۷|ج=۱۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۴۴
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | قصص | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۸ | ||||
| شماره آیه | ۱۳ | ||||
| شماره جزء | ۲۰ | ||||
| شماره حزب | ۷۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۳ سوره قصص سیزدهمین آیه از بیست و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به بازگشت موسی به آغوش مادرش و لطف خداوند در این امر اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَرَدَدْنَاهُ إِلَىٰ أُمِّهِ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«پس موسي را به مادرش باز گردانديم تا چشمش روشن شود، و غمگين نگردد، و بداند كه وعدة خداوند حق است ولي بيشترشان نمیدانند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«سرانجام او را به مادرش بازگرداندیم تا دل و دیدهاش [به او] روشنی یابد و غم نخورد و بداند که وعده الهی حق است، ولی بیشترینه آنان نمیدانند»
محتوا۲
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه مورد بحث، در ادامه داستان موسی، به این نکته اشاره دارد که خداوند او را به مادرش بازگردانید تا چشم و دلش به دیدن فرزند شیرخوارهاش روشن شود؛ و غم و غصه نخورد و بداند که وعده الهی حق است. به گزارش مکارم، درباره اینکه موسی بعد از دوران شیرخوارگی به کاخ فرعون رفت یا رابطهاش با خانواده برقرار بوده و بین کاخ و خانه خودشان در رفت و آمد بوده؟ برخی مفسران گفتهاند بعد از دوران شیرخوارگی موسی را به کاخ فرعون بردند و موسی در کنار فرعون و همسرش زندگی میکرد. برخی از آیات دیگر قرآن نیز همین معنا را تأیید میکند. همچنین از تفسیر علی بن ابراهیم نیز برداشت میشود که موسی با نهایت احترام تا زمان بلوغ در دربار فرعون بود. ولی هنگامیکه موسی با سخنان توحیدی خود فرعون را ناراحت کرد و او تصمیم به قتل موسی گرفت، موسی از کاخ خارج شد و به داخل شهر رفت و با نزاع دو نفر مواجه شد که شرح بقیه این داستان در آیات آینده میآید.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره قصص، بیست و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره نحل و پیش از سوره اسراء نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۵۲ تا ۵۵) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره قصص، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۴: ۵۸۲.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۸۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۸۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۳۶-۳۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره قصص»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۲۸.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
