|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۳۲ سوره غافر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۳۲ سوره غافر''' سی و دومین [[آیه]] از چهلمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۳۲ سوره غافر''' سی و دومین [[آیه]] از چهلمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. در آیه به سخنان «[[مؤمن آل فرعون]]» برای [[انذار]] قومش اشاره شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: به دنبال آیه قبل، «مؤمن آل فرعون» سخن خود را چنین ادامه داد: «ای قوم! من بر شما از روزی میترسم که مردم یکدیگر را صدا میزنند.» در لغت «التناد» (در اصل «التنادی» بوده که یای آن حذف شده و کسره دال که دلیل بر آن است بر جای مانده) از ماده ندا، به معنای صدا زدن است. در میان [[مفسران]] مشهور این است که «یوم التناد» از اسامی [[قیامت]] است. مفسران ندا دادن مردم در قیامت را بر اساس آیات دیگر [[قرآن]]، به چندین شکل مختلف بیان کردهاند. یکی آن را به صدا زدن [[دوزخ|دوزخیان]] نسبت به [[بهشت|بهشتیان]] را مورد نظر قرار داده که در [[آیه ۵۰ سوره اعراف]] آمده است. مفسر دیگری آن را به ندا دادن [[فرشتگان]] در صحنه [[محشر]] نسبت داده است. ([[آیه ۱۸ سوره هود]]) برخی نیز آن را سخن و صدا زدن [[مؤمن]] و [[کافر]] به هنگام دیدن [[نامه اعمال|نامه اعمالشان]] دانستهاند. (آیات [[آیه ۱۹ سوره حاقه|۱۹]] و [[آیه ۲۵ سوره حاقه|۲۵ حاقه]])<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۹۳-۹۵|ج=۲۰}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۰۵
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | غافر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۵ | ||||
| شماره آیه | ۳۲ | ||||
| شماره جزء | ۲۴ | ||||
| شماره حزب | ۹۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۲ سوره غافر سی و دومین آیه از چهلمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه به سخنان «مؤمن آل فرعون» برای انذار قومش اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَيَا قَوْمِ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنَادِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«ای قوم من! همانا بر شما از روزی بیمناکم که (مردم) همدیگر را به فریاد میخوانند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و ای قوم من، من بر شما از روز فریاد خوانی بیمناکم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: به دنبال آیه قبل، «مؤمن آل فرعون» سخن خود را چنین ادامه داد: «ای قوم! من بر شما از روزی میترسم که مردم یکدیگر را صدا میزنند.» در لغت «التناد» (در اصل «التنادی» بوده که یای آن حذف شده و کسره دال که دلیل بر آن است بر جای مانده) از ماده ندا، به معنای صدا زدن است. در میان مفسران مشهور این است که «یوم التناد» از اسامی قیامت است. مفسران ندا دادن مردم در قیامت را بر اساس آیات دیگر قرآن، به چندین شکل مختلف بیان کردهاند. یکی آن را به صدا زدن دوزخیان نسبت به بهشتیان را مورد نظر قرار داده که در آیه ۵۰ سوره اعراف آمده است. مفسر دیگری آن را به ندا دادن فرشتگان در صحنه محشر نسبت داده است. (آیه ۱۸ سوره هود) برخی نیز آن را سخن و صدا زدن مؤمن و کافر به هنگام دیدن نامه اعمالشان دانستهاند. (آیات ۱۹ و ۲۵ حاقه)[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره غافر، چهلمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، شصتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره زمر و پیش از سوره فصلت نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۵۶ و ۵۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره غافر، دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۷: ۵۱۰.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۴۹۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۷۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۷۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۰: ۹۳-۹۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره غافر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۰۶.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
