آیه ۳۸ سوره فاطر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۳۸ سوره فاطر''' سی و هشتمین [[آیه]] از سی و پنجمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۳۸ سوره فاطر''' سی و هشتمین [[آیه]] از سی و پنجمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. آیه به علم و احاطه علمی [[خداوند]] به اسرار آسمانها و زمین و پنهانیهای سینه انسانها اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه خداوند را دانای اسرار و غیب عالم دانسته و اینگونه آورده است: «خداوند از [[غیب]] آسمانها و زمین آگاه است و هم او آنچه را در درون دلها است، میداند.» به گفته مکارم، در ادامه آیه قبل، این آیه بر این نکته تأکید دارد که خداوند با علم و آگاهی خود میداند که اگر این کافران به دنیا بازگردند، باز هم به همان روش و شیوه خود در زندگی ادامه خواهند داد و آنها به [[دروغ]] ادعای [[عمل صالح]] در بازگشت خویش به دنیا را دارند. همچنین این آیه هشداری است برای [[مؤمنان]] که در [[اخلاص (اخلاق)|اخلاص]] [[نیت]] خود تلاش کنند و دقت داشته باشند. چراکه خداوند بر همه چیز احاطه علمی دارد و کوچکترین ناخالصی در انگیزه و نیت و عمل افراد، از دید خداوند و از علم او خارج نیست و او همه اسرار و نهانیها را میداند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۷۷-۲۷۸|ج=۱۸}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۱۸
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | فاطر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۴۵ | ||||
| شماره آیه | ۳۸ | ||||
| شماره جزء | ۲۲ | ||||
| شماره حزب | ۸۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۸ سوره فاطر سی و هشتمین آیه از سی و پنجمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به علم و احاطه علمی خداوند به اسرار آسمانها و زمین و پنهانیهای سینه انسانها اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
إِنَّ اللَّهَ عَالِمُ غَيْبِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«بیگمان خداوند دانای (امور) پنهان آسمانها و زمین است و مسلّماً از چیزهایی که در درون دلهاست کاملاً آگاه است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«بیگمان خداوند دانای نهانیهای آسمانها و زمین است، او دانای راز دلهاست»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه خداوند را دانای اسرار و غیب عالم دانسته و اینگونه آورده است: «خداوند از غیب آسمانها و زمین آگاه است و هم او آنچه را در درون دلها است، میداند.» به گفته مکارم، در ادامه آیه قبل، این آیه بر این نکته تأکید دارد که خداوند با علم و آگاهی خود میداند که اگر این کافران به دنیا بازگردند، باز هم به همان روش و شیوه خود در زندگی ادامه خواهند داد و آنها به دروغ ادعای عمل صالح در بازگشت خویش به دنیا را دارند. همچنین این آیه هشداری است برای مؤمنان که در اخلاص نیت خود تلاش کنند و دقت داشته باشند. چراکه خداوند بر همه چیز احاطه علمی دارد و کوچکترین ناخالصی در انگیزه و نیت و عمل افراد، از دید خداوند و از علم او خارج نیست و او همه اسرار و نهانیها را میداند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره فاطر، سی و پنجمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره فرقان و پیش از سوره مریم نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره فاطر، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۲۴۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۵۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۳۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۳۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۸: ۲۷۷-۲۷۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره فاطر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۱۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
