|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۲۸ سوره محمد: تفاوت میان نسخهها
(+ رده:آیههای مدنی قرآن (هاتکت)) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۲۸ سوره محمد''' بیست و هشتمین [[آیه]] از چهل و هفتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۲۸ سوره محمد''' بیست و هشتمین [[آیه]] از چهل و هفتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مدنی]] آن بهشمار میآید. در آیه موردبحث، به علت [[عذاب الهی]] [[منافقان]] در هنگام [[مرگ]] پرداخته شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] علت عذاب الهی منافقان را چنین بازگو میکند: «این عذاب و كیفر به خاطر آن است که آنها از آنچه [[خداوند]] را به خشم میآورد پیروی کردند و آنچه را موجب خشنودی اوست [[کراهت]] داشتند، لذا خداوند اعمالشان را [[حبط]] و نابود کرد.» به گفته مکارم، شرط قبولی اعمال و هر گونه تلاش و كوشش رضای خداست. لذا کسانی که مخالف رضای خدا در دنیا عمل میکنند، اعمالشان نابود شده و با دست خالی رهسپار [[آخرت]] میشوند. برخلاف [[مؤمنان]] و نیکوکاران که وضعیت مخالف آنان دارند و آنها به خاطر اعمال نیکشان مورد استقبال و سلام [[فرشتگان]] قرار میگیرند و در [[بهشت]] پر نعمت الهی وارد میشوند. همچنین یادآوری این نکته نیز لازم است که خشم و غضب و سخط در مورد خداوند به معنای تاثر نفسانی نیست، همانگونه كه رضای او نیز به معنای انبساط روح نمیباشد، بلكه همانگونه كه در [[حدیثی]] از [[جعفر صادق]] آمده: «خشم خدا [[عقاب]] اوست و رضای او [[ثواب]] او.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۷۵-۴۷۶|ج=۲۱}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ ۱۹ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۴۱
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | محمد | ||||
| تعداد آیات سوره | ۳۸ | ||||
| شماره آیه | ۲۸ | ||||
| شماره جزء | ۲۶ | ||||
| شماره حزب | ۱۰۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲۸ سوره محمد بیست و هشتمین آیه از چهل و هفتمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در آیه موردبحث، به علت عذاب الهی منافقان در هنگام مرگ پرداخته شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا مَا أَسْخَطَ اللَّهَ وَكَرِهُوا رِضْوَانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«این بدان جهت است که آنان از آنچه که خداوند را به خشم آورد پیروی کردند و (کسب) خشنودیاش را ناخوش داشتند پس (خداوند) اعمالشان را تباه ساخت»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«این از آن است که از آنچه خداوند را به خشم آورد پیروی میکنند و خشنودی او را ناخوش دارند، و [خداوند] اعمالشان را تباه [و بیارزش] کند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن علت عذاب الهی منافقان را چنین بازگو میکند: «این عذاب و كیفر به خاطر آن است که آنها از آنچه خداوند را به خشم میآورد پیروی کردند و آنچه را موجب خشنودی اوست کراهت داشتند، لذا خداوند اعمالشان را حبط و نابود کرد.» به گفته مکارم، شرط قبولی اعمال و هر گونه تلاش و كوشش رضای خداست. لذا کسانی که مخالف رضای خدا در دنیا عمل میکنند، اعمالشان نابود شده و با دست خالی رهسپار آخرت میشوند. برخلاف مؤمنان و نیکوکاران که وضعیت مخالف آنان دارند و آنها به خاطر اعمال نیکشان مورد استقبال و سلام فرشتگان قرار میگیرند و در بهشت پر نعمت الهی وارد میشوند. همچنین یادآوری این نکته نیز لازم است که خشم و غضب و سخط در مورد خداوند به معنای تاثر نفسانی نیست، همانگونه كه رضای او نیز به معنای انبساط روح نمیباشد، بلكه همانگونه كه در حدیثی از جعفر صادق آمده: «خشم خدا عقاب اوست و رضای او ثواب او.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره محمد، چهل و هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نود و پنجمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره حدید و پیش از سوره رعد نازل شد. این سوره را مدنی دانستهاند. در سوره محمد، دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۸: ۵۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۸: ۳۵۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۵۰۹.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۵۰۹.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۱: ۴۷۵-۴۷۶.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره محمد»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۶۳.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
