| مسابقه دانشدخت | |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۲۴ سوره فاطر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۲۴ سوره فاطر''' بیست و چهارمین [[آیه]] از سی و پنجمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۲۴ سوره فاطر''' بیست و چهارمین [[آیه]] از سی و پنجمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. آیه دو وظیفه مهم [[بشارت]] و [[انذار]] را از وظایف [[پیامبران]] الهی برشمرده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، برای [[پیامبر اسلام]] نقش انذار (نسبت به کافران) و بشارت (نسبت به مؤمنان) را دو وظیفه مهم او دانسته و چنین میگوید: «ما تو را به [[حق]] برای بشارت و انذار فرستادیم و هر [[امت|امتی]] در گذشته انذار کنندهای داشته است.» به گزارش مکارم، تأکید مجدد بر مسئله انذار در این آیه به این جهت است که بخش اصلی دعوت پیامبران در برابر [[مشرکان]] و [[ظالمان]] از طریق انذار بوده است. همچنین در پایان آیه بر بودن انذار کنندهای از جانب [[خداوند]] در تمام امتهای گذشته و امت [[اسلام]] تأکید میشود.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۳۸-۲۳۹|ج=۱۸}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۳۲
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | فاطر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۴۵ | ||||
| شماره آیه | ۲۴ | ||||
| شماره جزء | ۲۲ | ||||
| شماره حزب | ۸۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲۴ سوره فاطر بیست و چهارمین آیه از سی و پنجمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه دو وظیفه مهم بشارت و انذار را از وظایف پیامبران الهی برشمرده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا ۚ وَإِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلَا فِيهَا نَذِيرٌ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«بدون شک ما تو را همراه (دین) حق به عنوان مژدهرسان و بیمدهنده فرستادهایم، و هیچ امّتی نیست مگر آنکه در آن بیم دهندهای بوده است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«ما تو را به حق، مژدهرسان و هشداردهنده فرستادهایم، و امتی نیست مگر آنکه در میان آنان هشداردهندهای بوده است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، برای پیامبر اسلام نقش انذار (نسبت به کافران) و بشارت (نسبت به مؤمنان) را دو وظیفه مهم او دانسته و چنین میگوید: «ما تو را به حق برای بشارت و انذار فرستادیم و هر امتی در گذشته انذار کنندهای داشته است.» به گزارش مکارم، تأکید مجدد بر مسئله انذار در این آیه به این جهت است که بخش اصلی دعوت پیامبران در برابر مشرکان و ظالمان از طریق انذار بوده است. همچنین در پایان آیه بر بودن انذار کنندهای از جانب خداوند در تمام امتهای گذشته و امت اسلام تأکید میشود.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره فاطر، سی و پنجمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره فرقان و پیش از سوره مریم نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره فاطر، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۲۳۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۴۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۳۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۳۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۸: ۲۳۸-۲۳۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره فاطر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۱۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.