|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۳۴ سوره فاطر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۳۴ سوره فاطر''' سی و چهارمین [[آیه]] از سی و پنجمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۳۴ سوره فاطر''' سی و چهارمین [[آیه]] از سی و پنجمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به سخنان حاملان واقعی [[قرآن]] و پیشگامان در خیرات ([[روز قیامت]]) اشاره شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه، به سخنان حاملان واقعی قرآن و پیشگامان در خیرات ([[روز قیامت]]) اشاره کرده است: «آنها میگویند [[حمد]] [و [[ستایش]]] برای [[خداوند|خداوندی]] است که اندوه را از ما برطرف ساخت، چرا که [[پروردگار]] ما [[غفور]] و [[شکور]] است.» به گزارش مکارم، در این آیه به یک نمونه از پاداش معنوی این گروه اشاره شده که از زبان ایشان بیان گردیده است. به گفته او، بعضی از [[مفسران]] این حزن و اندوه را اشاره به غمهایی نظیر آنچه در دنیا است دانستهاند و بعضی اشاره به اندوهی که در [[محشر]] دربارهٔ نتیجه کار خود دارند میدانند، در حالی که این دو تفسیر با هم تضادی ندارند و میتواند در معنی آیه جمع باشد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۶۹-۲۷۰|ج=۱۸}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۳۹
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | فاطر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۴۵ | ||||
| شماره آیه | ۳۴ | ||||
| شماره جزء | ۲۲ | ||||
| شماره حزب | ۸۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۴ سوره فاطر سی و چهارمین آیه از سی و پنجمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به سخنان حاملان واقعی قرآن و پیشگامان در خیرات (روز قیامت) اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ ۖ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و گفتند: ستایش خداوندی راست که اندوه را از ما زدود، بیگمان پروردگار ما آمرزنده و سپاسگذار است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و گویند سپاس خداوندی را که از ما اندوه را زدود، بیگمان پروردگار ما آمرزگار قدردان است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه، به سخنان حاملان واقعی قرآن و پیشگامان در خیرات (روز قیامت) اشاره کرده است: «آنها میگویند حمد [و ستایش] برای خداوندی است که اندوه را از ما برطرف ساخت، چرا که پروردگار ما غفور و شکور است.» به گزارش مکارم، در این آیه به یک نمونه از پاداش معنوی این گروه اشاره شده که از زبان ایشان بیان گردیده است. به گفته او، بعضی از مفسران این حزن و اندوه را اشاره به غمهایی نظیر آنچه در دنیا است دانستهاند و بعضی اشاره به اندوهی که در محشر دربارهٔ نتیجه کار خود دارند میدانند، در حالی که این دو تفسیر با هم تضادی ندارند و میتواند در معنی آیه جمع باشد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره فاطر، سی و پنجمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره فرقان و پیش از سوره مریم نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره فاطر، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۲۴۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۵۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۳۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۳۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۸: ۲۶۹-۲۷۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره فاطر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۱۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
