بدون تصویر

آیه ۵۳ سوره انفال: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱۸: خط ۱۸:


== محتوا ==
== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه <ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱|ج=۱}}</ref>
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند که این آیه ریشه اصلی دگرگونی سرنوشت اقوام را بیان می‌کند و توضیح می‌دهد که [[خدا|خداوند]] نعمتی را که به قومی عطا کرده است تغییر نمی‌دهد، مگر آنکه خود آن قوم با تغییر در اندیشه، اخلاق و رفتارشان زمینه این دگرگونی را فراهم سازند. بنابراین از میان رفتن نعمت‌ها و گرفتار شدن به عذاب، نتیجه تحول منفی در درون انسان‌ها و جامعه‌هاست. آیه در پایان تأکید می‌کند که خداوند شنوا و داناست و در این آیه خدا با اوصاف «[[سمیع]]» و «[[علیم]]» معرفی شده است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۰۶|ج=۷}}</ref>


== شأن نزول و ترتیب ==
== شأن نزول و ترتیب ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۰۴

آیه ۵۳ سوره انفال
مشخصات قرآنی
نام سورهانفال
تعداد آیات سوره۷۵
شماره آیه۵۳
شماره جزء۱۰
شماره حزب۳۷
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۵۳ سوره انفال پنجاه و سومین آیه از هشتمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن به‌شمار می‌آید.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 ذَٰلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّرًا نِعْمَةً أَنْعَمَهَا عَلَىٰ قَوْمٍ حَتَّىٰ يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ ۙ وَأَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ آیهٔ ۵۳ از سورهٔ ۸ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«این بدان خاطر است که خداوند هیچ نعمتی را که به قومی داده‌است تغییر نمی‌دهد مگر اینکه آنان حال خود را تغییر دهند، و بی‌گمان خداوند شنوای دانا است»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«این از آن است که خداوند دگرگون‌کننده نعمتی نیست که بر قومی ارزانی داشته باشد، مگر آنکه آنچه در دلهایشان دارند بگردانند، و خداوند شنوای داناست‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند که این آیه ریشه اصلی دگرگونی سرنوشت اقوام را بیان می‌کند و توضیح می‌دهد که خداوند نعمتی را که به قومی عطا کرده است تغییر نمی‌دهد، مگر آنکه خود آن قوم با تغییر در اندیشه، اخلاق و رفتارشان زمینه این دگرگونی را فراهم سازند. بنابراین از میان رفتن نعمت‌ها و گرفتار شدن به عذاب، نتیجه تحول منفی در درون انسان‌ها و جامعه‌هاست. آیه در پایان تأکید می‌کند که خداوند شنوا و داناست و در این آیه خدا با اوصاف «سمیع» و «علیم» معرفی شده است.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره انفال، هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره بقره و پیش از سوره آل‌عمران نازل شد. از مجموع آیات این سوره، هفت آیه (آیات ۳۰ الی ۳۶) از آن را مکی و الباقی را مدنی دانسته‌اند. در سوره انفال، شش آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.