آیه ۴۴ سوره نحل: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۴۴ سوره نحل''' چهل و چهارمین [[آیه]] از شانزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۴۴ سوره نحل''' چهل و چهارمین [[آیه]] از شانزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به [[نزول قرآن]] و وظیفه [[تببین]] آن که برعهده پیامبر اسلام است، پرداخته شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه از کسانیکه اطلاع و آگاهی ندارند؛ میخواهد که به دانایان ([[اهل ذکر]]) و [[کتب آسمانی|کتابهای آسمانی]] پیشین مراجعه کنند. همچنین در این آیه خبر از نزول قرآن و مبین آن داده شده است که بر اساس متن این آیه مبین اصلی و اولیه قرآن، خودِ پیامبر اسلام است که باید [[آیات]] الهی را برای مردم تبیین و روشن کند تا مردم راه [[هدایت]] را بیابند و در آن گام نهند. به گزارش مکارم، در بسیاری از [[روایات]] [[اسلامی]]، منظور از «اهل ذکر» [[امام|امامان]] [[چهارده معصوم|معصوم]] دانسته شدهاند و در [[روایتی]] از [[محمد باقر]] آمده است که «ذکر» قرآن است و «اهل ذکر» [[اهلبیت|آل پیامبر]] هستند که باید از آنان سؤال نمود.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۴۲-۲۴۶|ج=۱۱}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۳۰
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نحل | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۸ | ||||
| شماره آیه | ۴۴ | ||||
| شماره جزء | ۱۴ | ||||
| شماره حزب | ۵۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۴ سوره نحل چهل و چهارمین آیه از شانزدهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در این آیه به نزول قرآن و وظیفه تببین آن که برعهده پیامبر اسلام است، پرداخته شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
بِالْبَيِّنَاتِ وَالزُّبُرِ ۗ وَأَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَيْهِمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«آنان را با دلايل روشن و کتابهايي فرستاديم، و قرآن را بر تو نازل کرديم تا براي مردم چيزي را که براي آنان نفرستاده شده است روشن سازي، و تا آنان بينديشند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«[و آنان را] همراه با پدیدههای شگرف و کتابهای آسمانی [فرستادیم]، و بر تو قرآن را نازل کردیم، تا برای مردم آنچه بر ایشان نازل شده است، روشن کنی و باشد که اندیشه کنند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه از کسانیکه اطلاع و آگاهی ندارند؛ میخواهد که به دانایان (اهل ذکر) و کتابهای آسمانی پیشین مراجعه کنند. همچنین در این آیه خبر از نزول قرآن و مبین آن داده شده است که بر اساس متن این آیه مبین اصلی و اولیه قرآن، خودِ پیامبر اسلام است که باید آیات الهی را برای مردم تبیین و روشن کند تا مردم راه هدایت را بیابند و در آن گام نهند. به گزارش مکارم، در بسیاری از روایات اسلامی، منظور از «اهل ذکر» امامان معصوم دانسته شدهاند و در روایتی از محمد باقر آمده است که «ذکر» قرآن است و «اهل ذکر» آل پیامبر هستند که باید از آنان سؤال نمود.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نحل، شانزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتادمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره کهف و پیش از سوره نوح نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهل آیه اول را مکی و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره نحل، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۴۹ این سوره، سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۰: ۲۱۰.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۲: ۳۶۶.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۷۲.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۷۲.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۱: ۲۴۲-۲۴۶.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نحل»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
