آیه ۲ سوره نحل
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نحل | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۸ | ||||
| شماره آیه | ۲ | ||||
| شماره جزء | ۱۴ | ||||
| شماره حزب | ۵۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲ سوره نحل دومین آیه از شانزدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آيه اتمام حجت خداوند با مشرکان است که برای هدایت آنان پیامبران را فرستاده که آنان را از عذاب الهی انذار میکنند و از بت پرستی و شرک برحذر میدارند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
يُنَزِّلُ الْمَلَائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلَىٰ مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«به ارادۀ خويش فرشتگان را همراه با وحي بر هرکس از بندگانش که بخواهد نازل ميکند (تا اين پيام را به مردم برسانند) که جز من معبود بر حقي نيست پس از من بپرهيزيد و تقوا پيشه کنيد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«فرشتگان را با وحی به امر خویش بر هرکس از بندگانش که بخواهد فرو میفرستد، که هشدار دهید که خدایی جز من نیست، پس از من پروا کنید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به عنوان اتمام حجت بر مشرکان به فرستاده شدن پیامبران به سوی آنان اشاره دارد. براساس متن آیه، خداوند فرشتگانش را با روح الهی، با فرمان خاص خود، بر هر کس از بندگانش که بخواهد نازل میکند و به آنها دستور میدهد که مردم را انذار کنید و از بت پرستی و شرک بترسانید و بگویید معبودی جز من نیست و تقوا پیشه سازید.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نحل، شانزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتادمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره کهف و پیش از سوره نوح نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهل آیه اول را مکی و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره نحل، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۴۹ این سوره، سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۹: ۱۶۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۲: ۲۹۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۶۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۶۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۱: ۱۵۲-۱۵۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نحل»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
