بدون تصویر

آیه ۳۳ سوره فاطر

از اسلامیکال
نسخهٔ تاریخ ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۳۵ توسط Roshana (بحث | مشارکت‌ها) (←‏محتوا)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۳۳ سوره فاطر
مشخصات قرآنی
نام سورهفاطر
تعداد آیات سوره۴۵
شماره آیه۳۳
شماره جزء۲۲
شماره حزب۸۸
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۳۳ سوره فاطر سی و سومین آیه از سی و پنجمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. آیه به پاداش پیشگامان در خیرات و نیکی‌ها اشاره شده است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَلُؤْلُؤًا ۖ وَلِبَاسُهُمْ فِيهَا حَرِيرٌ آیهٔ ۳۳ از سورهٔ ۳۵ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«باغ‌های جاودانه‌ای است که بدانها داخل می‌شوند در آنجا با دستبند‌های طلا و مروارید آراسته می‌گردند و لباسشان در آنجا ابریشم است»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«بهشتهای عدن که واردش شوند، و در آنجا به دستبندهایی زرین و مروارید آراسته شوند، و لباس آنان در آنجا ابریشم است‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در این آیه به گوشه‌ای از پاداش پیشگامان در نیکی‌ها و حاملان قرآن اشاره دارد و چنین می‌گوید: «[پاداش آنها] باغ‌هاى جاويدان بهشت است كه وارد آن مى‌شوند، در حالى كه به دست‌بندهايى از طلا و مرواريد آراسته‌اند و لباس‌شان در آنجا از حرير است!» در لغت «جنات» (جمع جنة) به معنی باغ و «عدن» به معنی استقرار و ثبات است. در این آیه و آیات بعدی، به سه بخش از نعمت‌های بهشتی که برخی از آنها جنبه مادی دارند و برخی جنبه معنوی، اشاره شده است: [سه پاداش مادی بیان شده در این آیه] سکونت در باغ‌های بهشت، دست‌بندهایی از طلا و مروارید و لباس‌هایی از جنس حریر.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره فاطر، سی و پنجمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره فرقان و پیش از سوره مریم نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند. در سوره فاطر، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.