بدون تصویر

آیه ۱ سوره نحل

از اسلامیکال
نسخهٔ تاریخ ‏۲۳ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۳۴ توسط Roshana (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۱ سوره نحل
مشخصات قرآنی
نام سورهنحل
تعداد آیات سوره۱۲۸
شماره آیه۱
شماره جزء۱۴
شماره حزب۵۴
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۱ سوره نحل یکمین آیه از شانزدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. در این آیه به نزدیک بودن فرمان خداوند نسبت به نزول عذاب بر مشرکان اشاره دارد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ أَتَىٰ أَمْرُ اللَّهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوهُ ۚ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ آیهٔ ۱ از سورهٔ ۱۶ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«به نام خداوند بخشندة مهربان، فرمان خداوند در رسيده، پس در آن شتاب مکنيد او پاک است و برتر از چيزهايي است که شريک او مي‌سازيد»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«به نام خداوند بخشنده مهربان، عذاب الهی فرا می‌رسد، در طلب آن شتاب مکنید، او پاک و فراتر است از آنچه با او شریک می‌سازند»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در نخستین آیه این سوره، به سؤال مشرکان پاسخ می‌دهد. به گفته مکارم، آنان برای تمسخر پیامبر اسلام و آزار او که آنان را تهدید به نزول عذاب الهی می‌کرد، می‌گفتند این عذابی که از آن سخن می‌گویی چرا سراغ ما نمی‌آید؟ لذا قرآن در این آیه به آنها می‌گوید: «عجله نکنید فرمان خدا برای مجازات مشرکان و مجرمان، قطعا فرا رسیده است و اگر فکر می‌کنید بتان شفیعان درگاه اویند؛ سخت در اشتباهید. خداوند منزه و برتر از آنست که آنها برای او شریک می‌سازند.»[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره نحل، شانزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتادمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره کهف و پیش از سوره نوح نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهل آیه اول را مکی و الباقی را مدنی دانسته‌اند. در سوره نحل، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند. آیه ۴۹ این سوره، سجده مستحب دارد.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.