بدون تصویر

آیه ۵۶ سوره نحل

از اسلامیکال
نسخهٔ تاریخ ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۳۶ توسط Roshana (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۵۶ سوره نحل
مشخصات قرآنی
نام سورهنحل
تعداد آیات سوره۱۲۸
شماره آیه۵۶
شماره جزء۱۴
شماره حزب۵۵
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۵۶ سوره نحل پنجاه و ششمین آیه از شانزدهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن به‌شمار می‌آید. در این آیه به یکی از رسوم و بدعت‌های ناپسند مشرکان و بت پرستان عرب اشاره شده است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 وَيَجْعَلُونَ لِمَا لَا يَعْلَمُونَ نَصِيبًا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ ۗ تَاللَّهِ لَتُسْأَلُنَّ عَمَّا كُنْتُمْ تَفْتَرُونَ آیهٔ ۵۶ از سورهٔ ۱۶ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«و از آنچه به آنان روزي داده‌ايم بهره‌اي براي بتهايي که (چيزي) نمي‌دانند مقرر مي‌کنند سوگند به خدا از آنچه به دروغ برمي‌تافتيد، سوال خواهيد شد»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«و برای بی‌شعوران [بتان‌]، بهره‌ای از آنچه روزیشان داده‌ایم، [نذر و] تعیین می‌کنند، به خدا که درباره آنچه افتراء می‌زنید، از شما پرسش خواهد شد»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: آیه موردبحث به بدعتِ قرار دادن سهم برای بت‌ها توسط مشرکان اشاره شده است و چنین آورده است: «این مشرکان برای بت‌هایی که هیچ‌گونه سود و زیانی از آنها سراغ ندارند، سهمی از آنچه به آنها روزی داده‌ایم قرار می‌دهند. به خدا سوگند در دادگاه عدل قیامت از این دروغ‌ها و تهمت‌ها بازپرسی خواهید شد.»[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره نحل، شانزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتادمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره کهف و پیش از سوره نوح نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهل آیه اول را مکی و الباقی را مدنی دانسته‌اند. در سوره نحل، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند. آیه ۴۹ این سوره، سجده مستحب دارد.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.