بدون تصویر

آیه ۱۴۹ سوره شعراء

از اسلامیکال
نسخهٔ تاریخ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۰۳ توسط Roshana (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۱۴۹ سوره شعراء
مشخصات قرآنی
نام سورهشعراء
تعداد آیات سوره۲۲۷
شماره آیه۱۴۹
شماره جزء۱۹
شماره حزب۷۵
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۱۴۹ سوره شعراء صد و چهل و نهمین آیه از بیست و ششمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. متن آیه به سخنان صالح با قوم ثمود اشاره دارد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 وَتَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا فَارِهِينَ آیهٔ ۱۴۹ از سورهٔ ۲۶ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«و ماهرانه در دل كوه‌ها خانه‌هايي می‌تراشيد»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«و از کوهها، ماهرانه [برای خود] خانه‌هایی می‌تراشید»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: آیه به سخنان صالح درباره هدایت مردم و قومش اشاره دارد که او به آنان می‌گفت: «شما از کوه‌ها خانه‌هایی می‌تراشید و در آن به عیش و نوش می‌پردازید.»[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره شعرا، بیست و ششمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و هفتیمن سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره واقعه و پیش از سوره نمل نازل شد. از مجموع آیات این سوره، پنج آیه (۱۹۷ و ۲۲۴ تا ۲۲۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند. در سوره شعراء، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.