آیه ۵۳ سوره غافر
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | غافر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۵ | ||||
| شماره آیه | ۵۳ | ||||
| شماره جزء | ۲۴ | ||||
| شماره حزب | ۹۵ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۳ سوره غافر پنجاه و سومین آیه از چهلمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. موضوع آیه بخشیدن هدایت به موسی و اعطای کتاب آسمانی (تورات) به بنیاسرائیل است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْهُدَىٰ وَأَوْرَثْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ الْكِتَابَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و همانا ما به موسی هدیا عطا کردیم و بنیاسرائیل را وارثان کتاب نمودیم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و به راستی به موسی رهنمود بخشیدیم و به بنیاسرائیل کتاب آسمانی به میراث دادیم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: این آیه به دو موهبت الهی که به موسی و قومش اعطا شده است، اشاره دارد و میگوید: «ما به موسی هدایت بخشیدیم و بنی اسرائیل را وارثان كتاب آسمانی (تورات) قرار دادیم.» به گفته مکارم، هدایتی که خداوند به موسی بخشیده معنای گستردهای دارد و مقام نبوت و وحی، تورات و معجزات او و هدایتهایی که توسط وی صورت گرفته را شامل میشود. تعبیر «میراث» نیز اشاره به آن است که بنی اسرائيل، نسل در نسل تورات را در اختیار داشتند و میتوانستند از آن بهره بگیرند، اما آنان این میراث بزرگ را ضایع کرده و قدرش را ندانستند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره غافر، چهلمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، شصتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره زمر و پیش از سوره فصلت نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۵۶ و ۵۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره غافر، دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۷: ۵۲۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۴۹۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۷۳.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۷۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۰: ۱۳۲.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره غافر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۰۶.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
