مسابقه دانش‌دخت
اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما می‌توانید در مسابقه مقاله‌نویسی دانش‌دخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهره‌مند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقه‌مندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد.
بدون تصویر

آیه ۱۰۷ سوره کهف: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
(ابرابزار)
 
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات آیه}}
{{جعبه اطلاعات آیه}}


'''آیه ۱۰۷ سوره کهف'''، صد و هفتمین [[آیه]] از هجدهمین [[سوره|سوره قرآن]] است. این آیه را از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] دانسته‌اند. آیه در برابر [[کافران]]، «[[فردوس]]» را جایگاه [[مؤمنان]] راستین و نیکوکار معرفی می‌کند.
'''آیه ۱۰۷ سوره کهف'''، صد و هفتمین [[آیه]] از هجدهمین [[سوره|سوره قرآن]] است. این آیه را از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] دانسته‌اند. آیه در برابر [[کافران]]، «[[فردوس]]» را جایگاه [[مؤمنان]] راستین و نیکوکار معرفی می‌کند.


== متن ==
== متن ==
خط ۱۸: خط ۱۸:


== محتوا ==
== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند: [[قرآن]] پس از بیان مشخصات کافران و سرانجام‌شان، به توصیف عاقبت و سرنوشت مؤمنان نیکوکار می‌پردازد و می‌گوید: «کسانی که [[ایمان]] آوردند و [[عمل صالح]] انجام دادند، باغ‌های فردوس منزلگاه‌شان است.» در لغت «فردوس» باغی است که همه نوع از [[نعمت‌|نعمت‌ها]] و امکانات لازم در آن جمع باشد. به همین جهت «فردوس» بهترین و برترین باغ‌های [[بهشت]] گفته شده است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۵۶۲-۵۶۳|ج=۱۲}}</ref>
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند: [[قرآن]] پس از بیان مشخصات کافران و سرانجام‌شان، به توصیف عاقبت و سرنوشت مؤمنان نیکوکار می‌پردازد و می‌گوید: «کسانی که [[ایمان]] آوردند و [[عمل صالح]] انجام دادند، باغ‌های فردوس منزلگاه‌شان است.» در لغت «فردوس» باغی است که همه نوع از [[نعمت]]‌ها و امکانات لازم در آن جمع باشد. به همین جهت «فردوس» بهترین و برترین باغ‌های [[بهشت]] گفته شده است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۵۶۲–۵۶۳|ج=۱۲}}</ref>


== شأن نزول و ترتیب ==
== شأن نزول و ترتیب ==
خط ۳۹: خط ۳۹:
{{ناوبری آیات}}
{{ناوبری آیات}}
{{قرآن}}
{{قرآن}}
{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}}


[[رده:آیه‌های مکی قرآن]]
[[رده:آیه‌های مکی قرآن]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۵۱

آیه ۱۰۷ سوره کهف
مشخصات قرآنی
نام سورهکهف
تعداد آیات سوره۱۱۰
شماره آیه۱۰۷
شماره جزء۱۶
شماره حزب۶۱
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۱۰۷ سوره کهف، صد و هفتمین آیه از هجدهمین سوره قرآن است. این آیه را از آیات مکی دانسته‌اند. آیه در برابر کافران، «فردوس» را جایگاه مؤمنان راستین و نیکوکار معرفی می‌کند.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا آیهٔ ۱۰۷ از سورهٔ ۱۸ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«بي‌گمان کساني‌که ايمان آوردند و کارهاي شايسته انجام دادند باغهاي فردوس جايگاه پذيرايي از ايشان است»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«بی‌گمان منزلگاه کسانی که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند، باغهای فردوس است‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن پس از بیان مشخصات کافران و سرانجام‌شان، به توصیف عاقبت و سرنوشت مؤمنان نیکوکار می‌پردازد و می‌گوید: «کسانی که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند، باغ‌های فردوس منزلگاه‌شان است.» در لغت «فردوس» باغی است که همه نوع از نعمت‌ها و امکانات لازم در آن جمع باشد. به همین جهت «فردوس» بهترین و برترین باغ‌های بهشت گفته شده است.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره کهف، هجدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، شصت و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره غاشیه و پیش از سوره نحل نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۲۸، ۸۳ و ۱۰۱) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.