بدون تصویر

آیه ۱۲ سوره فاطر: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات آیه}}
{{جعبه اطلاعات آیه}}


'''آیه ۱۲ سوره فاطر''' دوازدهمین [[آیه]] از سی و پنجمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن به‌شمار می‌آید.
'''آیه ۱۲ سوره فاطر''' دوازدهمین [[آیه]] از سی و پنجمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن به‌شمار می‌آید. موضوع آیه بیان بخش دیگری از [[آیات آفاقی]] در مورد آفرینش دریاها و فوائد آنهاست.


== متن ==
== متن ==
خط ۱۸: خط ۱۸:


== محتوا ==
== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه <ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱|ج=۱}}</ref>
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند: آیه موردبحث، به آیات آفاقی در دریاها اشاره دارد و چنین می‌گوید: «این دو دریا یکسان نیستند: این دریایی که آبش گوارا و شیرین و نوشیدنش خوشگوار است، و این یکی که شور و تلخ و گلوگیر است، [اما] از هر دو گوشت تازه می‌خورید و وسائل زینتی استخراج کرده می‌پوشید و کشتی‌ها را در آن می‌بینی که آنها را می‌شکافند [و به هر طرف پیش می‌روند] تا از [[فضل]] [[خداوند]] بهره گیرید و شاید شکر [نعمت‌های او را] بجا آورید.» به گفته مکارم، این آیه به یکی از عجایب عالم هستی اشاره دارد که یکسان نبودن مزه آب دریاها با یکدیگر می‌باشد. که یکی از آنها آبش شیرین و گوارا و دیگری شور و تلخ است. مطلب عجیب‌تر آنست که از هر دوی این دریاها گوشت تازه و وسایل زینتی برای پوشیدن استخراج می‌شود و در هر دوی این دریاها کشتی‌ها در حرکتند تا انسان‌ها از فضل و [[روزی]] خداوند بهره‌مند شوند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۰۴-۲۰۷|ج=۱۸}}</ref>


== شأن نزول و ترتیب ==
== شأن نزول و ترتیب ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۰۱

آیه ۱۲ سوره فاطر
مشخصات قرآنی
نام سورهفاطر
تعداد آیات سوره۴۵
شماره آیه۱۲
شماره جزء۲۲
شماره حزب۸۷
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۱۲ سوره فاطر دوازدهمین آیه از سی و پنجمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. موضوع آیه بیان بخش دیگری از آیات آفاقی در مورد آفرینش دریاها و فوائد آنهاست.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 وَمَا يَسْتَوِي الْبَحْرَانِ هَٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَٰذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ ۖ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْمًا طَرِيًّا وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا ۖ وَتَرَى الْفُلْكَ فِيهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ آیهٔ ۱۲ از سورهٔ ۳۵ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«و دو دریا یکسان نیستند، این شیرین تشنگی زدا است که نوشیدنش گوارا می‌باشد و آن یک شور (و) تلخ و از هریک گوشتی تازه می‌خورید و از هردوی آنها وسائل زینت برمی‌آورید که آن‌را می‌پوشید و کشتی‌ها را در آن (دریا) شکافنده(ی امواج) می‌بینی تا از فضل خدا بهره گیرید و شکرگزار باشید»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«و آن دو دریا برابر نیستند، این یک شیرین خوشگوار که نوشیدنش گواراست، و این یک شور و تلخ، و از هر کدام گوشت تر و تازه می‌خورید، و [از آنها] زیوری بیرون می‌آورید و آن را 'می‌پوشید' کشتیی [ها] را در آن، دریا شکاف می‌بینی تا در طلب روزی مقرر از جانب او برآیید، و باشد که سپاس بگزارید»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: آیه موردبحث، به آیات آفاقی در دریاها اشاره دارد و چنین می‌گوید: «این دو دریا یکسان نیستند: این دریایی که آبش گوارا و شیرین و نوشیدنش خوشگوار است، و این یکی که شور و تلخ و گلوگیر است، [اما] از هر دو گوشت تازه می‌خورید و وسائل زینتی استخراج کرده می‌پوشید و کشتی‌ها را در آن می‌بینی که آنها را می‌شکافند [و به هر طرف پیش می‌روند] تا از فضل خداوند بهره گیرید و شاید شکر [نعمت‌های او را] بجا آورید.» به گفته مکارم، این آیه به یکی از عجایب عالم هستی اشاره دارد که یکسان نبودن مزه آب دریاها با یکدیگر می‌باشد. که یکی از آنها آبش شیرین و گوارا و دیگری شور و تلخ است. مطلب عجیب‌تر آنست که از هر دوی این دریاها گوشت تازه و وسایل زینتی برای پوشیدن استخراج می‌شود و در هر دوی این دریاها کشتی‌ها در حرکتند تا انسان‌ها از فضل و روزی خداوند بهره‌مند شوند.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره فاطر، سی و پنجمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره فرقان و پیش از سوره مریم نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند. در سوره فاطر، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.