|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۴۹ سوره غافر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۴۹ سوره غافر''' چهل و نهمین [[آیه]] از چهلمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۴۹ سوره غافر''' چهل و نهمین [[آیه]] از چهلمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. آیه به درخواست دوزخیان به خازنان [[دوزخ]] اشاره دارد که از آنها درخواست برداشتن [[عذاب]] از ایشان را دارند. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: هنگامیکه دوزخیان از همه کس و همه چیز ناامید میشوند، از خازنان دوزخ تقاضا میکنند که عذاب را از آنان بردارند یا دور کنند. متن آیه چنین است: «و این دوزخيان به خازنان [[جهنم]] میگویند شما از [[پروردگار|پروردگارتان]] بخواهید یک روز عذاب را از ما بر دارد.» به گزارش مکارم، آنها خوب میدانند که مجازات الهی برطرف شدنی نیست، اما برای تخفیف در آن یا برداشته شدن حداقل یک روز از عذابشان، از [[فرشتگان]] دوزخ چنین درخواستی دارند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۲۴-۱۲۵|ج=۲۰}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۶ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۵۶
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | غافر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۵ | ||||
| شماره آیه | ۴۹ | ||||
| شماره جزء | ۲۴ | ||||
| شماره حزب | ۹۵ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۹ سوره غافر چهل و نهمین آیه از چهلمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به درخواست دوزخیان به خازنان دوزخ اشاره دارد که از آنها درخواست برداشتن عذاب از ایشان را دارند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَقَالَ الَّذِينَ فِي النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُوا رَبَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْمًا مِنَ الْعَذَابِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«دوزخیان به نگهبانان دوزخ میگویند: از پروردگارتان بخواهید که یک روز (فقط یک روز) عذاب را از ما بردارد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و دوزخیان به نگهبانان گویند از پروردگارتان بخواهید که روزی از [روزهای] عذاب ما را کاهش دهد»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: هنگامیکه دوزخیان از همه کس و همه چیز ناامید میشوند، از خازنان دوزخ تقاضا میکنند که عذاب را از آنان بردارند یا دور کنند. متن آیه چنین است: «و این دوزخيان به خازنان جهنم میگویند شما از پروردگارتان بخواهید یک روز عذاب را از ما بر دارد.» به گزارش مکارم، آنها خوب میدانند که مجازات الهی برطرف شدنی نیست، اما برای تخفیف در آن یا برداشته شدن حداقل یک روز از عذابشان، از فرشتگان دوزخ چنین درخواستی دارند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره غافر، چهلمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، شصتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره زمر و پیش از سوره فصلت نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۵۶ و ۵۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره غافر، دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۷: ۵۲۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۴۹۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۷۲.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۷۲.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۰: ۱۲۴-۱۲۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره غافر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۰۶.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
