|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۷۴ سوره انبیاء
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | انبیاء | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۲ | ||||
| شماره آیه | ۷۴ | ||||
| شماره جزء | ۱۷ | ||||
| شماره حزب | ۶۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷۴ سوره انبیاء، هفتاد و چهارمین آیه از بیست و یکمین سوره قرآن است. این آیه را از آیات مکی دانستهاند. در آیه موردبحث، به پیامبری لوط و بخشی از سرگذشت او اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَلُوطًا آتَيْنَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ تَعْمَلُ الْخَبَائِثَ ۗ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَاسِقِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و به لوط حکمت و دانش عطا کرديم، و او را از شهر و دياري که (مردمانش) کارهاي زشت ميکردند، رهايي بخشيديم، بيگمان آنان مردمان گناهکاري بودند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و به لوط حکمت و علم بخشیدیم و از شهری که اهلش پلیدکاری میکردند، نجاتش دادیم، که آنان مردمی پلید و نافرمان بودند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به این مطلب اشاره دارد که خداوند به لوط که یکی از بستگان ابراهیم و مؤمن به او بود، مقام نبوت و پیامبری عطا کرد. به گزارش مکارم، لوط از پیامبرانی است که معاصر با ابراهیم بود و با او به سرزمین شام مهاجرت کرد. سپس در «شهر سدوم» آمد تا مردم آن منطقه را از گناهان بزرگی که آلوده آن بودند؛ هدایت کند. لوط نیز برای این قوم منحرف و گناهکار بسیار تلاش کرد، اما اثری در آنها نداشت. سرانجام نیز آن قوم بدکار به عذاب الهی گرفتار شده و به کلی نابود شدند و تنها خانواده لوط (به جز همسرش) در امان ماندند. در ادامه آیه به این نکته اشاره شده و قوم لوط را به گناهکاری و نافرمانی خداوند توصیف شدهاند. تعبیر «خبائث» به صورت جمع اشاره به این است که آن قوم شقی علاوه برگناه لواط به گناهان دیگری نیز آلوده و گرفتار بودند. همچنین تعبیر «فاسقین» بعد از عبارت «قوم سوء» ممکن است اشاره به این باشد که آنها هم نسبت به قوانین الهی نافرمانی داشتند و هم از نظر عرف مردم، افرادی پست و آلوده و خطاکار بودند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره انبیاء، بیست و یکمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتاد و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ابراهیم و پیش از سوره مومنون نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۵۲ تا ۵۵) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره انبیاء، دو یا سه آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۲: ۱۶۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۴: ۴۱۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۲۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۲۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳: ۴۵۸–۴۶۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره انبیاء»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۳۸.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
