|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۱۳ سوره غافر: تفاوت میان نسخهها
(+ رده:آیههای مکی قرآن (هاتکت)) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۳ سوره غافر''' سیزدهمین [[آیه]] از چهلمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۳ سوره غافر''' سیزدهمین [[آیه]] از چهلمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. این آیه و دو آیه بعدی، استدلالهایی هستند بر مسئله [[توحید]] و نفی [[شرک]] و [[بتپرستی|بت پرستی]]. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در اینجا برای بیان توحید و نفی شرک به نشانههای [[آیات آفاقی و انفسی|آفاقی و انفسی]] اشاره دارد و چنین میگوید: «او کسی است که آیاتش را به شما نشان میدهد. او از آسمان برای شما [[روزی]] پر ارزشی میفرستد. تنها کسانی متذکر میشوند که به سوی خدا باز گردند.» به گزارش مکارم در این آیه با تعبیر آسمان در حقیقت به سه [[نعمت]] بزرگ حیاتی برای موجودات زنده اشاره شده است: باران، نور آفتاب و هوایی که برای تنفس موجودات هست. این سه نعمت اصلیترین و مهمترین امور مؤثر در زندگی هستند و سایر نعمتها فرع بر آنها محسوب میشوند. همچنین تعبیر به «یریکم» (به شما ارائه میدهد) متناسب با [[تکوین|آیات تکوینی]] است، اما در مورد آیات [[تشریعی]] معمولا تعبیرهای دیگری مانند «[[وحی]] فرستاد» و «به سراغ شما آمد» دیده میشود.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۹-۵۱|ج=۲۰}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۲۸
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | غافر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۵ | ||||
| شماره آیه | ۱۳ | ||||
| شماره جزء | ۲۴ | ||||
| شماره حزب | ۹۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۳ سوره غافر سیزدهمین آیه از چهلمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه و دو آیه بعدی، استدلالهایی هستند بر مسئله توحید و نفی شرک و بت پرستی.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
هُوَ الَّذِي يُرِيكُمْ آيَاتِهِ وَيُنَزِّلُ لَكُمْ مِنَ السَّمَاءِ رِزْقًا ۚ وَمَا يَتَذَكَّرُ إِلَّا مَنْ يُنِيبُ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«او خدایی است که نشانههای خود را به شما مینمایاند و از آسمان برای شما روزی میفرستد و جز کسیکه رو (بهسوی خدا) میآورد پند نمیپذیرد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«اوست که آیاتش را به شما مینمایاند و برای شما از آسمان روزیای فرو میفرستد، و جز کسانی که رو به توبه آورده باشند، کسی پند نمیگیرد»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در اینجا برای بیان توحید و نفی شرک به نشانههای آفاقی و انفسی اشاره دارد و چنین میگوید: «او کسی است که آیاتش را به شما نشان میدهد. او از آسمان برای شما روزی پر ارزشی میفرستد. تنها کسانی متذکر میشوند که به سوی خدا باز گردند.» به گزارش مکارم در این آیه با تعبیر آسمان در حقیقت به سه نعمت بزرگ حیاتی برای موجودات زنده اشاره شده است: باران، نور آفتاب و هوایی که برای تنفس موجودات هست. این سه نعمت اصلیترین و مهمترین امور مؤثر در زندگی هستند و سایر نعمتها فرع بر آنها محسوب میشوند. همچنین تعبیر به «یریکم» (به شما ارائه میدهد) متناسب با آیات تکوینی است، اما در مورد آیات تشریعی معمولا تعبیرهای دیگری مانند «وحی فرستاد» و «به سراغ شما آمد» دیده میشود.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره غافر، چهلمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، شصتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره زمر و پیش از سوره فصلت نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۵۶ و ۵۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره غافر، دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۷: ۴۹۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۴۷۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۶۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۶۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۰: ۴۹-۵۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره غافر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۰۶.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
