آیه ۱۹ سوره زمر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۹ سوره زمر''' نوزدهمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۹ سوره زمر''' نوزدهمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. این آیه به آزادی و [[جبر و اختیار|اختیار]] انسانها که یکی از سنتهای الهی و اساس دنیا است، اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] برای تأکید مسئله آزادی و اختیار انسانها خطاب به [[پیامبر اسلام]] چنین میگوید: «آیا تو میتوانی کسی را که فرمان [[عذاب]] الهی درباره او قطعی و محقق شده نجات دهی؟ آیا میتوانی کسی را که در درون آتش است، برگیری و بیرون آوری؟!» به گزارش مکارم، جمله «حَقَّ عَلَیهِ کَلِمَةُ الْعَذابِ» اشاره به آیاتی همچون [[آیه ۸۵ سوره ص]] است که در باره [[شیطان]] و پیروانش میگوید: «بطور مسلم [[دوزخ]] را از تو و از پیروان تو پر خواهم کرد!» این حقیقت نیز روشن است که فرمان عذاب درباره این گروه از انسانها جنبه [[جبر و اختیار|اجباری]] ندارد؛ بلکه به خاطر اعمال آنان است که مرتکب شدهاند و اصرار آنها بر [[گناه]] و [[فساد]] است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۱۳-۴۱۴|ج=۱۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۷
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | زمر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۵ | ||||
| شماره آیه | ۱۹ | ||||
| شماره جزء | ۲۳ | ||||
| شماره حزب | ۹۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۹ سوره زمر نوزدهمین آیه از سی و نهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه به آزادی و اختیار انسانها که یکی از سنتهای الهی و اساس دنیا است، اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
أَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِ أَفَأَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِي النَّارِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«آیا کسیکه فرمان عذاب دربارة او قطعی و محقّق گشته است (امید رهایی دارد؟) پس آیا تو میتوانی کسی را که در آتش است نجات دهی؟»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«آیا کسی که حکم عذاب بر او تحقق یافته [و دوزخی] است، آیا تو کسی را که در دوزخ است میرهانی؟»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن برای تأکید مسئله آزادی و اختیار انسانها خطاب به پیامبر اسلام چنین میگوید: «آیا تو میتوانی کسی را که فرمان عذاب الهی درباره او قطعی و محقق شده نجات دهی؟ آیا میتوانی کسی را که در درون آتش است، برگیری و بیرون آوری؟!» به گزارش مکارم، جمله «حَقَّ عَلَیهِ کَلِمَةُ الْعَذابِ» اشاره به آیاتی همچون آیه ۸۵ سوره ص است که در باره شیطان و پیروانش میگوید: «بطور مسلم دوزخ را از تو و از پیروان تو پر خواهم کرد!» این حقیقت نیز روشن است که فرمان عذاب درباره این گروه از انسانها جنبه اجباری ندارد؛ بلکه به خاطر اعمال آنان است که مرتکب شدهاند و اصرار آنها بر گناه و فساد است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره زمر، سی و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره سبأ و پیش از سوره مؤمن نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۵۲ تا ۵۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره زمر، پنج یا هفت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۴۳۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۳۷۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۶۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۶۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۴۱۳-۴۱۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره زمر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
